Heerlijk, de eerste dag van de wintertijd. Het voelt alsof ik eindelijk eens genoeg uren in een dag heb, want het is pas drie uur ’s middags. De overgang naar de zomertijd vind ik een stuk minder leuk, maar dat is gelukkig nog heel ver weg. Zo in het najaar geniet ik altijd van die gevoelsmatig langere dagen. Het is weer licht als de wekker gaat en dat is net even wat prettiger wakker worden.

Het is veel te lang geleden dat ik iets voor de blog heb geschreven, maar alles is goed met ons. De afgelopen tijd hadden we veel familie en vrienden over uit Nederland; dan is het altijd schipperen tussen privé en werk. Deze winter gaan we er toch echt even goed over nadenken hoe we ons werkschema wat beter kunnen indelen met de verhuur van het GuestHouse en de kamara in Diakofti, Alberts werk voor Kythera Properties en de renovatieprojecten erbij, én dit jaar voor het eerst de export van olijfolie naar Nederland.

De afgelopen week probeerde ik nog wat hand- en spandiensten te verlenen aan vrijwilligerswerk voor Kythera Green en Animal Aid Kythira. Albert had zich ingeschreven voor een vierdaagse workshop ‘stenen muren bouwen zonder cement’, oftewel dry stone walling. Al die oude muurtjes op Kythira, en in meer delen van Griekenland, hebben een functie. Een reden om ze te herstellen (bij een aardbeving, bosbrand of een kudde wilde geiten storten ze wat in) is om regenwater langzamer de bodem in te laten sijpelen. Goed voor de natuur dus.

Nu zijn we bezig met de voorbereidingen voor de olijvenplukweken! De lofts en suites zijn gepoetst en Albert heeft drie prachtige olijfgaarden gemaaid. Vrijdag arriveert de eerste groep olijvenplukkers en zaterdag hangt iedereen in de bomen. Hoppa!
Tot op Kythira…of tot op de blog!
Anita

