De zwerfkatten van Aroniadika

 

Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt.

Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens een koffietje of gaan even naar huis. We willen echter nooit te lang wegblijven, want zodra een katje gevangen is, kan het hard gaan miauwen. Dat schrikt andere loslopende katten weer af. Een handdoek over (een deel van) de val helpt om het gevangen beestje wat rust te geven.

 

 

We hadden de beschikking over vijf kattenvallen van Animal Aid Kythira. Aangezien er op verschillende plekken in het dorp katten worden gevoerd verplaatsten we ons elke dag. Tevens wisselden we elkaar af met de ‘wacht houden’. Dat was soms best vermakelijk: je ziet een katje voorzichtig de val naderen, het is hongerig. Wat snuffelen, half naar binnen, nog een stapje verder… en dan bam — het deurtje valt dicht. Gevangen.

 

 

Andere vrijwilligers brachten de katten vervolgens naar de dierenartspraktijk, wat door een wegomlegging al snel een half uur rijden is. In de chatgroep is communiceren en vragen om actie erg makkelijk. Zodra er weer een kat “in het bakkie” zat, kwam steevast de vraag: “Wie gaat er vandaag richting zuid en kan een kat meenemen?” of “Wie rijdt naar het noorden?” De volgende dag halen we de gesteriliseerde kat weer op en zetten haar terug op haar vertrouwde plek. Alles verliep gesmeerd, mede dankzij de ervaring van Animal Aid Kythira en het speciale TNR-programma (Trap–Neuter–Return) dat zij sinds 2022 uitvoeren.

 

 

Van juli tot en met december vorig jaar zijn er al 110 zwerfkatten gesteriliseerd. Als je niets doet en elke poes twee nestjes per jaar krijgt, heb je binnen de kortste keren een eiland vol katten. Dat klinkt misschien gezellig, maar ‘te’ is nooit goed. De kans op ziektes onder zwerfkatten is veel groter dan bij huiskatten, en ook zieke katjes krijgen weer jongen, met alle gevolgen van dien.

 

 

Een gezonde en gelukkige zwerfkattenpopulatie op Kythira is dan ook een nobel streven. Toch is het niet altijd makkelijk om (een deel van) de lokale bevolking te overtuigen van het belang van sterilisatie. Het kost geld en zou het jachtgedrag verminderen, is een veelgehoord argument. Daarom zie je nog steeds eilandbewoners met grote groepen katten rond hun huis.

Juist daar komt Animal Aid Kythira in beeld. Dat geldt overigens ook voor zwerfhonden, al hebben we die gelukkig nauwelijks op het eiland. Wel blijft het ‘opvoeden’ van hondeneigenaren een aandachtspunt. Vorig jaar kreeg een huishond een nestje met negen puppy’s, dat was de tweede keer al. Waar laat je al dat grut? Gelukkig heeft de eigenaar, na aandringen van Animal Aid Kythira, uiteindelijk besloten de hond te laten steriliseren.

 

 

De kosten voor de dierenarts worden betaald uit de kas van de stichting Animal Aid Kythira, die volledig wordt gevuld met donaties van dierenliefhebbers. De stichting is opgericht om er te zijn voor alle dieren in nood. Deze maand hebben de katten de hoogste prioriteit. Binnenkort starten we met katten vangen in Potamos, want op de  parkeerplaats struikel je daar letterlijk over de jonge katjes. En daarna… met zo’n zestig dorpjes op het eiland kunnen we nog wel even vooruit!

Een donatie is dan ook altijd van harte welkom.

Anita

*Over de schildpadden, caretta caretta op Kythira

**Animal Aid Kythira en het zeehondje

***Animal Aid Kythira, een kennismaking