Biertje?

Zin in een biertje of een wijntje?

Op Kythira drinken we regelmatig een wijntje van het eiland. Er zijn diverse lokale wijnmakers die uitstekende wijnen produceren, zoals de witte Lyritis van Stratigos of de rode Mavro Limni van Kasimatis. Deze wijnen zijn van goede kwaliteit en redelijk geprijsd. Ze zijn bovendien niet te vergelijken met de huiswijnen die sommige tavernes serveren; die hebben vaak een typisch Kytheriaans smaakje dat neigt naar sherry. Lekkere slobberwijntjes, maar niet iedereen is daarvan gecharmeerd.

Het echte nieuws is dat er over een paar weekjes, naast lokale wijn, nu ook een lokaal biertje verkrijgbaar is: Kakia Melissa. Drie jaar lang hebben Eleni en Giannakos gewerkt aan het ultieme biertje van Kythira, inclusief een tweejarige bierbrouwopleiding voor hem in Schotland. In het dorp Alexandrades is een kleine brouwerij gebouwd, die begin april feestelijk is ingehuldigd.

Direct na de opening was het bier nagenoeg op, want het halve eiland kwam ‘even proeven’. De productie blijft kleinschalig vanwege de beperkte houdbaarheid en het bier zal dan ook alleen op Kythira verkrijgbaar zijn. De naam verwijst naar de familiekerk Kaki Melissa, ten zuiden van Livadi. De bijzondere legende over Kaki Melissa (de ‘boze bij’) lees je hieronder.

Yamas! Proost dan maar!

Anita

*de foto’s zijn gemaakt door Kakia Melissa

De legende van Kaki Melissa herverteld door Ioannis Protopsaltis   

Eeuwenlang werden de Egeïsche eilanden geteisterd door piratenovervallen. Dit gold in het bijzonder voor Kythera, dat door zijn ligging, ingeklemd tussen de machten die de regio wilden domineren, altijd een twistpunt was. Het eiland was hierdoor vaak lange tijd onbewoond. De angst die deze tragische gebeurtenissen teweegbrachten, leeft tot op de dag van vandaag voort in legendes over de daden van piraten op het eiland.

De enige hoop en troost die de mensen hadden, was hun geloof. Dit blijkt uit de honderden kerken die verspreid over het eiland staan ​​en uit de bijzondere band die de inwoners van Kythera hebben met de Heilige Maagd Maria, die zij als hun beschermster beschouwen. Zij schrijven haar vele wonderen toe waarmee zij het eiland door moeilijke tijden heeft gered, waaronder pirateninvallen.

De bijenteelt is al sinds de oudheid op Kythera ontwikkeld, met baanbrekende bijenkasten en innovaties. Een van de wonderen van de Heilige Maagd Maria heeft zelfs te maken met bijen, insecten die de inwoners van Kythera als een goddelijk geschenk aan hun eiland beschouwen. Ten zuiden van het dorp Livadi ligt een oud, klein klooster gewijd aan de Maagd Maria “van de boze bij” (Panagia stin Kakí Mélissa). Het was een vrouwenklooster, waar een klein aantal nonnen woonde.

Volgens de overlevering vielen piraten, toen ze op het eiland landden, ook dit klooster aan. De nonnen, die op dat moment in de kerk de metten aan het zingen waren, bleven bidden en hymnen zingen voor de Maagd Maria. Angstig door het geschreeuw van de piraten en het gebonk op de deur, intensiveerden ze hun gebeden en hymnen nog meer.

Plotseling begon het lawaai weg te ebben. Toen alles eindelijk rustig leek, verlieten ze de kerk en werden ze geconfronteerd met een vreemd tafereel: ongeveer dertig woeste mannen lagen op de binnenplaats te kronkelen en te kreunen. De abdis beval de nonnen om hen te helpen. De gezichten van de piraten waren opgezwollen, hun ogen gesloten en ze konden ze niet openen. Een zwerm bijen had hen met brute kracht aangevallen. Na enige tijd begonnen ze één voor één te herstellen.

De laatste die opstond was de leider van de piraten, de meest brute van allemaal, verminkt, opgezwollen en bijna blind. Hij liep naar de kerk en, zijn sandalen uittrekkend, liet hij ze buiten bij de deur staan. Zijn mannen volgden zijn voorbeeld. Ze naderden de icoon van de Maagd Maria en knielden neer. Deze mannen, die even daarvoor nog de slechterikken van de zwarte vlag waren, waren nu kalm en nederig als kleine kinderen. Ze openden hun zakken en leegden ze voor de icoon. Toen ze de kerk verlieten, riep de piratenleider, zich richtend tot de Maagd Maria:

“Ik heb u gezien! U hebt de bijen gestuurd om ons blind te maken. Maar u hebt gelijk gehad. De boze bij, dat bent u!”

Van de inhoud van hun zakken werd de zilveren bekleding (poukamiso) van de icoon gemaakt. En aan de woorden van de piratenleider ontleende het klooster zijn naam: Panagia stin Kaki Melissa (“Maria van de boze bij”). De feestdag wordt elk jaar op 2 februari gevierd.

Bron: Kytherian Yearbook 1913