Welkom op het blog van Xenonas Fos ke Choros op het Griekse eiland Kythira
Eetbare wilde planten heb ik leren eten in Griekenland, én ontzettend waarderen én ik ben er verslaafd aan geraakt. Het is niet alleen de heerlijke smaak maar ook het feit dat je vanaf begin maart de natuur in stapt en het met handenvol tegelijk kunt plukken. Buiten dus, in het wild. al groeit het als vanzelf in onze olijfboomgaard. Wat een vreugde. Goed wassen, even koken, uit laten lekken en serveren met flink wat olijfolie, …
Een begrip op Kythira is de chocoladewinkel van Rena in Livadi. De geur van warme chocolade en vers gebak komt je al van verre tegemoet. Iets kiezen uit het overvolle en smaakvolle aanbod is een lastige klus. Het liefst zou ik roepen: Doe van alles maar wat! Zalig veel ingemaakt fruit in een ‘jasje’ van pure chocolade, en noten, maar ook traditioneel Grieks gebak en zelfgemaakt ijs. Het is allemaal even lekker en als …
Lekker eten op Kythira is een feit, al zal de aanhef ‘water,brood en aardappelen’ een andere indruk geven. Dat kan ik meteen verklaren want deze drie producten staan dagelijks standaard bij de Griek op het menu. Het maakt niet uit of het een lunch of diner is, dat je het maar even weet. Er is op het eiland geen slecht restaurant, taverna, mezzodopolio of kafeneon. Het is allemaal even smakelijk en vers bereid. Wat …
Laat ik daar eens wat vaker een rubriekje aan wijden, de Griekse keuken en dan vooral die op Kythira. Om mee te beginnen een bordje ‘pikilia’. Een bordje vol met kleine hapjes, dat klinkt als de Griekse tapas. Al zul je mij dat laatste nooit horen zeggen. Tapas is Spaans en niet Grieks. Een klein hapje bij de borrel noemt men in Griekenland ‘mezze’ en in het meervoud ‘mezzedes’ en heel veel kleine hapjes …
Toen vriendin Ellen de supermarkt op Kythira bezocht lagen er hele grote gele vruchten naar haar te stralen. Ellen kon de verleiding niet weerstaan en kocht er onmiddellijk eentje om direct haar tanden te zetten in de voor haar onbekende maar o zo aantrekkelijke aankoop. Dat was een keer en nooit meer. Er was geen doorkomen aan deze loeiharde vrucht en wat ze proefde was nogal wrang van smaak. Wat is dit voor vrucht …
Knapperige licht gezouten broodjes met de volle smaak van olijfolie. Eén graai in de zak en je blijft door eten. Een plakje kaas er op en je hebt een razendsnelle lunch en met wat olijven en feta een lekker borrelhapje. Ideaal om mee te nemen voor een wandeling. Zo uit het vuistje, lekker, makkelijk en goed voor de bloedsuikerspiegel. Wat dacht je van een sappige zelfgemaakte tomaten salsa? Uitsmeren over zo’n broodje, strooi er …
door 
