Welkom op het blog van Xenonas Fos ke Choros op het Griekse eiland Kythira
Wanneer de zoete bedwelmende geur van de gele brem zich vermengd met wierook en zich verspreidt over heel Kythira, en de lekker ruikende roze jasmijn in onze binnenplaats in volle bloei staat, dan kan dat maar een ding betekenen: het is de grote week voor Pasen. Voor deze feestelijke week komen vele buren en bekenden uit Athene naar Kythira voor een extra lang paasweekend. De vakantiehuizen worden geopend, stoepjes worden nog eens extra …
Het was half oktober toen de allereerste olijven dit jaar zijn geplukt. Uit onze eigen gaard. Door mijn ouders. Wat een feest! Enerzijds omdat mijn ouders na de corona jaren eindelijk weer met hun voetjes op Kytheriaanse bodem stonden en anderzijds omdat de specifieke olijfbomen voor tafelolijven vol hingen. Twee jaar lang hing er bijna geen één in de bomen en hebben we zonder zelf ingemaakte olijven gedaan. Maar dit jaar, met bijna 20 …
Als mijn moeder zich begint af te vragen of wij gasten hebben, terwijl er bijna dagelijks de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld in de familie whapp, wordt het tijd voor een korte update. Ik snap haar vraag wel want de corona realiteit van alledag is in elk land zo ontzettend verschillend en regels wijzingen zo snel dat je er geen wijs uit wordt. Ze is niet de eerste en zal zeker niet de laatste …
Het is vandaag 25 maart 2021! Het regent zachtjes buiten en het is met 11 graden een bijzonder koude dag. Ondertussen zitten we in heel Griekenland nog steeds in een lockdown. Hoe wrang is dit, op de dag dat je als Griek 200 jaar onafhankelijkheid wilt vieren? Op Kythira zal de burgemeester een krans gaan leggen op het plein in Chora en in Potamos. De hoogste priester zal zijn zegen geven en de dorpelingen …
Het is juni 2018 als Belinda en Jan hun lang gekoesterde droom gaan waar maken. Ze vallen als een blok voor deze ruïne in het dorpje Logothetianika. Hun eigen Griekse huisje. Hun droom gaat werkelijkheid worden. *klik op een foto om deze te vergroten Een echt droomhuis ‘ονειρικό σπίτι’ moet het nog worden. Zoals je ziet mist er een dak en de vloer is zacht van het onkruid met zand en losse …
Het zal wel komen van het regelmatige wandelingetje in de omgeving dat ik af en toe een euforisch vakantie gevoel ervaar. Sta ik ineens in een dorp waar ik in tijden niet ben geweest. Zo’n dorpje als Kypriotianika bijvoorbeeld. Het ligt erg hoog en de vergezichten zijn formidabel. Ineens hoor ik een dorpsbewoner roepen: ‘hé Anita!’. ‘Ha George’, antwoord ik verrast, ‘je bent er nog?’ Door corona is de reis naar zijn vrouw in …
door 
