Mirte

 

Weer gefopt! Het overkomt me elk jaar. Dan zie ik vanuit mijn ooghoek hele jonge olijfbomen vol met die gewilde zwarte, en dus al rijpe, olijven. Verrukt ren ik er op af. Dichterbij gekomen blijkt het mirte te zijn. Frisgroene struiken zwaar beladen met zwarte besjes. Kun je die eten? Deze vraag komt in me op zodra ik een struik met deze besjes zie. Anders geredeneerd. Ze zijn toch niet giftig?

 

 

De vruchten van de mirte zijn te eten en worden in het Midden-Oosten veel gebruikt bij lamsvlees en wild. Ook de bladeren zijn culinair te gebruiken als keukenkruid. Op Sardinië is het niet meer weg te denken uit de keuken. Van de besjes maken ze zelfs een likeur: Mirto. Meteen heeft Albert een mirte bosje geplant in onze kruidentuin. Zo kan ik de blaadjes direct vers plukken en eens toevoegen aan een soep of ander stoofgerecht. Het is ook meteen een decoratieve aanwinst.

 

Mirte

Om de bessen te plukken gebruik ik dezelfde kam als voor de olijvenpluk

 

Op één van de olijfvelden, waar wij in november elk jaar olijven plukken, staat een hele grote mirte struik vol met bessen. De smaak van de bessen, zo uit de hand, is vlak met een miniem zoetje, niet heel bijzonder. Half december heb ik toch een paar kilo geplukt en deze staan nu te weken in tsipouro (raki). Half februari is de volgende stap. De geweekte besjes een beetje persen, daarna alle vloeistof zeven en verlengen met siroop, water met opgeloste suiker. Als het goed is hebben we dan half april onze eigen Mirto drankje.

 

Mooi eiland, groen van mirt, en ongeëvenaard
In bloei, waaraan elk volk steeds zijn devotie wijdde,
Waar zich de zuchten van het liefdesvuur verspreiden
Als wierookgeur die zweeft boven een rozengaard.

(Baudelaire, reis naar Cythera)

 

Bovenstaande couplet, uit een over het algemeen treurig gedicht van wel 57 coupletten, is zo’n 150 jaar geleden geschreven en het klopt nog steeds. Het eiland staat vol met mirte bosjes. Het is dan ook niet zo vreemd dat de icoon van Kythira ooit is gevonden door een geitenhoeder onder een mirtebosje. De icoon is afkomstig van een Ethiopische keizer, zo vertelt de legende, en lag lange tijd verstopt onder een mirtebosje. Precies op de plek waar de icoon is gevonden is het klooster Mirtidiotissa gebouwd. Het belangrijkste klooster van Kythira.

 

 

Een andere verbondenheid van het eiland met mirte komt uit de mythologie. Aphrodite, godin van de liefde en de schoonheid, gebruikte een mirte twijg om haar naaktheid te bedekken toen ze werd geboren uit het zilveren schuim (afrós) van de zee voor de kust van Kythira. Mirte werd lang in bruidsboeketten gestoken. Na de huwelijksvoltrekking werden de twijgen vaak in de tuin geplant om te zorgen voor vrede en liefde.

In april laat ik weten of onze Mirto geslaagd is. Dwz drinkbaar en lekker want de Mirto van Sardinië heb ik nog nooit geproefd. Jij wel? laat het me weten.

Anita

12 mei 2013, dan is het elk jaar groot feest in het klooster Osios Thodoros in Pitsinades, bij ons om de hoek.

Na het Griekse paasfeest gaat de icoon het hele eiland over van dorp na dorp. Dat neemt in totaal 2 weken in beslag en altijd onder begeleiding van een priester.

In 2013 was het jaarlijkse feest bij het klooster extra feestelijk omdat 12 mei net na het paasfeest viel en zo kon de icoon ook tentoongesteld worden tijdens het feest.

Share
Boekenlegger op de permalink.

One Comment

  1. Pingback:Zondagochtend - blog een Grieks eiland - Kythira Kythera

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.