Maart, verrukkelijke bloemenmaand

 

Maart en april zijn de mooiste maanden om van de voorjaarsbloei, in Griekenland in het algemeen en op Kythira in het bijzonder, te genieten. Met af en toe een bui, een dagje wind, mist van zee maar vooral heel veel zonneschijn is het ideaal wandelweer. De vele wilde bloemen staan ‘gewoon’ langs de weg, zijn te vinden op en naast de wandelpaden, in de  olijfboomgaarden en er zijn ‘tapijtjes’ vol kleurige bloemetjes. Heerlijk om even uit te rusten of nog beter te picknicken. De zoete geur van de brem waait zacht en zwoel over het eiland. En het is een fraai gezicht al die gele bremstruiken die het eiland bedekken. Een feestje.

 


 

 

Euphorbia aan zee. Begint te groeien in januari en lichten op als lichtgroene bollen in de natuur. In mei drogen ze uit in en in de zomer is er niet meer van over dan een skelet van takken.

 

Een intens blauwe lucht en

deze kleine voorjaars orchideetjes hebben ons verleid tot het maken van vele bloemenfoto`s. Klik hier voor de laatste versie.

De schaapjes staan hier al de hele winter. Een plekje zo mooi en vooral voor hen lekker veel groen gras en verse bloemetjes.

 

Op het bord staat Skándia met de accent op de eerste a. Een fantastische taverne, in Paleopolis, van eigenaresse Evanthia. In de wintermaanden is ze alleen in de weekenden open en vanaf april t/m oktober de hele dag. Er is al jaren,ook in Paleopolis, een hotel met de naam Skandía met het accent op de i. Andere eigenaren dus. Wie o wie heeft nu gelijk met de plaatsing van het accent? De ene Griek zegt van de andere Griek dat hij/zij ongelijk heeft. Het waren leuke discussies, zeker goed voor ons Grieks, nu nog het juiste antwoord.

Tijd voor een wandeling. Via ons Guesthouse naar Aroniadika dan naar Kastrisianika door een kloof en weer terug. Uit het wandelboek: Doorlopend Kythira.

Aroniadika op de heenweg.

Langs de boerderij van Dimitris met zijn vele dieren waaronder twee ezels Billy en Kosmas.

De indrukwekkende kloof,

Die gaat maar door en door.

En ja hoor een kerkje. Die hadden we nog niet, klik hier voor meer.
Na 6 uur wandelen….ipv de beschreven 4 uur….(we staan nog wel eens stil of lopen verkeerd), zien we eindelijk de heuvels van Aroniadika.

 

 

 

 

Weer thuis! Wie scharrelen daar op nog braakliggende stukje grond? Wat doen deze opa en oma op ons landje? Wat blijkt ze plukken Chorta!  En het zijn de ouders van onze loodgieter. Hij had een klusje bij ons. Aangezien de zorg voor de ouderen veelal door de kinderen wordt gedaan neemt hij zijn ouders regelmatig mee op pad. Meestal blijven ze in de auto rustig zitten wachten maar na zagen ze al dit lekkere eetbare voorjaarsgroen. Auto uit en plukken maar. Een maaltje voor vanmiddag. Opa moest heel nodig plassen en begon al over onze stenen muurtjes te klauteren om in het andere landje een watertje achter te laten. We hebben hem toch maar even naar ons toilet gebracht. Het kan allemaal op Kythira! En zo hebben we er nog een paar…

 

 

 

 

Lekker buiten onbijten op mijn verjaardag.  Opstaan, douchen, dan trek ik iets makkelijks aan, geen make-up nog geen drupje mascare. Al wil ik mij, met laatst genoemde, in de winter wat sneller laten verleiden. Met mooi weer trek ik meestal korte broek/rok en hemdje of flodder broek met een leuke top aan. Als finishing touch: De Slippers. Die heb ik in vele kleuren en variaties en kan ik iedereen aanraden.

Ander puntje van doe maar lekker makkelijk is dat er van die dagen zijn dat er geen electriciteit is. Reden: stakingen, werkzaamheden of een harde wind. Kom daar maar eens mee aan in Nederland. Hier stap je dan uit je bed, steekt je hoofd onder de (koude) kraan en we hopen die dag op betere tijden.

Een cultuurverschil is de washand. Dat is typisch iets Nederlands. Zodra we Grieken of andere Europeanen op bezoek hebben is er geen washand te vinden. Men heeft wel een voorkeur voor een badmat, voor de voetjes zodat je uit de douchecabine kunt stappen, en niet de hele vloer nat is. Wij drogen ons af ín de douche-cabine, daar is ruimte zat. Grieken vragen om een handdouche. Die hebben we niet. In onze badkamers hebben we een vaste douchekop, a la regendouche. De omstelknop zorgt voor een stevige straal op een lager niveau. Heel bewust hebben we hier voor gekozen en af en toe geeft dat een discussie met Griekse dames. Waar is de handdouche?

 

 

SAMSUNG

 

 

Een ander cultuurverschil tussen Nederlanders en Grieken is de volgende anekdote. Op een dag komt een Nederlandse gast bij ons en vertelt dat ze een portemonnaie heeft gevonden met veel geld. Ze wil het niet direct naar de politie brengen en vraagt onze hulp om de Griekse eigenaar op te sporen. Dat het een Griek is maken we op uit de visitekaartjes in de portemonnaie. Na een korte analyse van alle kaartjes gaat Albert bellen . Bij de eerste is het al raak. De man aan de andere kant van de lijn begint meteen te joelen dat hij zijn portemonnaie verloren is. Hij spreekt, zoals de meeste Griekse bezoekers aan Kythira, goed Engels en hij is nog op Kythira. Albert spreekt af dat hij de portemonnaie op komt halen. Daar gaat veel telefoonverkeer aan vooraf en op het moment dat hij zegt te komen duurt het nog een uur. Hij komt niet alleen. Een Griek komt bijna nooit alleen op bezoek maar dat is een ander verhaal. Hij heeft een charmante Griekse dame bij zich, blijkt later niet zijn vrouw/vriendin maar een medewerker van hem te zijn. In zijn armen houdt hij een rieten mand met minimaal een fles goede Champagne er in. Samen gaan we naar het appartement van onze gasten. De dankbaarheid van de Griekse kant is zo groot dat hij de Nederlandse gasten uitnodigt voor een diner de volgende avond. ‘Hoezo een diner: zo`n cadeau is toch al vorstelijk’, zie ik onze gasten denken. Daarbij de vreugde dat de eigenaar zijn verloren spullen weer terug heeft is voor hen het belangrijkste gegeven. Echter onze Griek is, zoals de meeste Grieken, niet te stuiten en gaat door. Geen diner? Lunchen misschien? Gewoon iets drinken dan? Onze Nederlandse gasten zijn totaal verrast door zoveel Grieks enthousiasme. Uiteindelijk weten ze hem te overtuigen dat het cadeau al meer dan voldoende is.

De Gelukkige Griek druipt af en wij nodigen hem uit voor een glaasje wijn. Precies, dat kan allemaal op Kythira!

Anita

SONY DSC

 

Share
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.