Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Verliefd op Kythira?
Hoe kan het dat de Griekse eilanden zo veel aantrekkingskracht hebben? Dat er mensen zijn die elk jaar een nieuw eiland bezoeken of juist mensen die elk jaar naar hetzelfde eiland gaan weten wij inmiddels van onze gasten. Zelf hebben wij bij lange na niet alle eilanden gezien en zijn blijven ‘hangen’ op Kythira. We wonen er zelfs, en nog altijd met veel plezier. Extra leuk is het dan om een artikel tegen te komen
De Ezel
“Ik zie helemaal nergens een ezel op het eiland”. Horen wij vaak van onze gasten. Dat klopt, er zijn er ook niet veel meer. Ooit was de ezel, gáidaros in het Grieks, hét vervoermiddel op het eiland. Zo horen wij vaak vertellen door de oudere bewoners. De auto heeft de ezel vervangen en de 4WD en Pickup’s zijn niet meer weg te denken als handige hulpmiddelen met veel PK en laadvermogen. Toch hebben een
Kumquat
Mijn vangst van vandaag, uit eigen gaard, zijn deze kleine oranje vruchtjes: Kumquat. Wel 300! Je kunt ze, zo uit de hand, met schil en al eten. Ze smaken een beetje bitter zoet. Ook lekker om er een likeurtje van te maken of wat ik ga doen ‘een zoetje van de lepel’ – gliko tou koutaliou – op z’n Grieks. Heerlijk over dikke lobbige Griekse yoghurt, cheese cake of als extra feestelijke verwennerij bij
The Daily Telegraph, Australie
Afgelopen jaar hebben wij bezoek gehad van meerdere ’travel writers’. Reizigers die hun reiservaringen in een blog verwerken, een artikel schrijven voor een tijdschrift of voor een krant. Karen Halabi is een ’travel writer’ en troffen wij afgelopen najaar op een paar gezamenlijke bijeenkomsten. Ze werd nieuwsgierig naar het guesthouse en zo hebben wij op een ochtend gezellig gepraat over ons leven en werk op Kythira. Haar artikel zou uitsluitend gaan over het eiland zelf
Kruidentuintje
Albert is al een dikke maand bezig met het aanleggen van een OudGrieks terras. Althans de stenen zijn oud…Toch krijgt hij veel lovende woorden van onze klusjes mannen Jiannis en Vangelis. En heel veel tips. Vandaag legt hij de laatste hand aan het terras en kunnen we verder met de beplanting. Eerst uitgraven om de grond te verbeteren en dan weer heerlijk veel kruiden terugplaatsen. De ‘oude’ kruiden hebben we verplaatst naar de prive tuin
Diros grotten, nieuws!
De prachtige Diros grotten net onder Areopolis, zie rondje Mani – Peloponessos, zijn door ons bezocht in het voorjaar van 2008. In een bootje met een gids waanden wij ons in een sprookjeswereld. De grotten zijn al heel erg oud maar pas ca 60 jaar geleden ontdekt. Veel is ingestort maar toch gaan de archeologische onderzoeken gewoon door. De meest recente ontwikkeling is het stel van 3800 v. Chr. wat in “lepeltje-lepeltje” houding is gevonden.
Chora Kythira
Veel Griekse eilanden hebben een Chora, χώρα, meestal de centrale plaats en het historische hart van het eiland. Vaak is het ook de hoofdstad: dáár gebeurt het allemaal. De smalle straatjes, de (toeristen)winkeltjes waar je goed je slag kunt slaan met lokale producten zoals handgemaakt keramiek, sieraden en kleding. Diverse Griekse accessoires of iets unieks van het eiland zelf, zoals de loukoumi van Syros of de sempreviva van Kythira. Al wandelend
Geen windmolenparken, we zijn er bijna
Het is echt waar: er komen geen grote windmolenparken op Kythira. Het afgelopen jaar was cruciaal, en op het allerhoogste niveau in Griekenland zijn belangrijke besluiten genomen. De langverwachte goedkeuring door de secretaris-generaal van Milieu en Water van het Ministerie van Milieu is eindelijk een feit. Deze goedkeuring verbiedt de installatie van industriële windmolenparken in de Natura 2000-gebieden van het eiland. Daarmee zijn eenentwintig van de laaste dertig geplande windturbines voor Kythira theoretisch automatisch
De zwerfkatten van Aroniadika
Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt. Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens
Roussos Keramika
Een van onze favoriete familiebedrijven op Kythira is Roussos Keramika. Bij een bezoek aan hun prachtige workshop en winkel in Kato Livadi, of de winkel in het centrum van Chora tijdens de zomermaanden, word ik een beetje hebberig van al die mooie schalen, kopjes, mokjes, borden en nog veel meer. De ontwerpen, die met veel passie en liefde zijn gemaakt en beschilderd, stralen gewoon van creativiteit. Deze Kytheriaanse pottenbakkersfamilie is inspirerend. Hun collectie bestaat
Gelukkig Nieuwjaar
Afgelopen maandag (29/12) kwamen we weer thuis na twee gezellige kerstweken in Nederland. De dag ervoor waren we aangekomen in Athene om daar een middag en avond door te brengen in de Grote Stad. Op die zondag tussen kerst en oud en nieuw was het opvallend druk; zó druk hebben we het er nog nooit gezien. Het leek wel alsof alle Atheners die dag een rondje Acropolis gingen doen. Of was het toch de
Boomplantdag op Kythira
Na de brand in juli was tien procent van het eiland zwartgeblakerd. Na de regen in oktober en november is het zwarte roet weggespoeld en zien we op de kale bergen groene grastapijtjes verschijnen. Kom je dichterbij, dan is de variatie aan herfstbloemetjes enorm. De natuur herstelt zich, en dat is elke dag een feestje om te zien. Wat wel een doorn in het oog is, zijn de zwartverbrande staken van