Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Kerst op Kythira
Januari is al voorbij en het laatste stukje voor 2011 moet ik nog altijd schrijven. Een van de geweldige dingen als zelfstandig ondernemer is dat niemand mij achter de broek zit. De enige die iets van me wil ben ik zelf. Dat kan overigens nog lastiger zijn dan een ‘baas’ of manager. De laatste jaren is er zeker persoonlijke winst geweest. Ik maak me veel minder druk over de deadline (door mijzelf opgelegd)
De Olijf-Pluk-Weken 2011
Eind oktober was het zo ver de olijvenpluk nam weer de overhand op Kythira. Omdat de olijfoliepersen pas per 1 november opengaan heeft het geen zin om eerder te gaan plukken dan eind oktober. Al zit menige Griek medio oktober al in de startblokken om de groene, niet rijpe, en zwarte, rijpe, vruchtjes zo snel mogelijk van de bomen te halen. En op de plukdagen is er uiteraard een lunch in de olijfboomgaard
Twee unieke wandelingen
Een bijzonder plekje op het eiland is ‘The Magic Green Pool’ ook wel ‘het bad van Afrodite’ genoemd. In oktober 2010 zijn we er met z’n tweetjes naar toe gewandeld. Nu zijn we in het gezelschap van vrienden en sluit zich een jong geitje bij ons aan, maar daarover later meer. De wandeling is niet lang, slechts 45 minuten maar het laatste stukje is erg lastig. Puntige rotsen waar je je aan vast moet pakken
Griekse (on)gewoonten
Doopfeest Hoeveel Kythirianen kun je op een avond tegenkomen? Ga naar een doopfeest en je kijkt je ogen uit. Zo ook het doopfeest van de zoon van Dimitris en Jiota Skevofilax, de kleine Orpheus van 1 jaar. Om 17:00 is iedereen uitgenodigd bij de kerk op het land van Dimitris. Een kerkje op je eigen land dat is toch apart. De kerk is dan ook niet zijn eigendom. Alleen de buitenkant mag hij onderhouden, van
Zomerverhalen 2011
Zwarte haren en Sesamzaad Een veelgestelde vraag aan ons, of alleen een gedachte en niet gestelde, is nog altijd: Wat doe je toch de hele dag als je een Guesthouse, en nog wat huizen, verhuurd? Veel mensen zijn van mening dat we daar geen dagtaak aan kunnen hebben. Of iemand die aan mij(Anita) vraagt: ”En? Wat doe jij voor werk?” Blijkbaar geeft Albert de indruk dat hij veel drukker is, de slimmerik. Los van het
Wijn en Olie
Iets anders doen op Kythira is een bezoekje brengen aan het wijnlokaal* in Kalokairines. Er is op dit moment een grote bedrijvigheid op Kythira gaande met het aanleggen van wijngaarden. De Griekse wijnen zijn heerlijk maar buiten de Griekse grenzen onbekend. Er wordt weinig geexporteerd en de Grieken houden zelf ook wel van een wijntje. Het wijnlokaal op Kythira maakt jaarlijks oa twee heerlijke wijnen van lokale druiven. Probeer eens een lokaal gebottelde fles.
17 Klostes, vervolg
Met veel trots presenteert Cosmote TV Griekenland hierbij de officiële trailer van ’17 Klostes’. Wat schreef ik er eerder over in mei vorig jaar, lees hier verder… Het ziet er heel spannend uit en op 22 januari is de premiere op de Griekse televisie. Wellicht komt het nog eens op netflix zoals het populaire ‘Maestro in Blue’. Al is dat een liefdesverhaal met veel zonnige beelden opgenomen op een ander Grieks eiland. In ieder geval
Een goed begin van 2024
Voor Albert begon 2024 meteen al goed met het geluksmuntje in zijn stukje ‘vasilopita’. Dé nieuwjaarscake die in ieder Grieks huishouden op 1 januari op tafel staat. Zoiets als oliebollen bakken op 31 januari in Nederland. Een traditie die we er op Kythira overigens in blijven houden want de schare oliebollen fans op het eiland groeit gestaag. We wensen je een heel gelukkig en gezond 2024! Onze jaarlijkse en heerlijk verfrissende nieuwjaarsduik, na
Fijne feestdagen
Als eerste wensen wij je een gezellig kerstfeest en alvast een stralend begin van het nieuwe jaar. En wie weet tot op Kythira in 2024! Ons inmiddels jaarlijkse Nederlandse uitje is al weer achter de rug. Dit jaar vertrokken we meteen na de olijvenpluk naar Athene. En wat was het weer eens leuk om door het centrum van Athene te struinen. Dat was denk ik drie jaar geleden voor het laatst. Maar nu hadden
De olijf-pluk-week 2023
Die ene olijf-pluk-week van 2023 is er eentje om niet snel te vergeten. Dat lag enerzijds aan het behaalde resultaat maar natuurlijk vooral aan de Geweldige Gasten. Superenthousiast. Dit jaar geen gebroken hoogterecord in hoeveelheid olijven of versgeperste olijfolie maar een waar diepterecord sinds 2009, de start van de olijf-pluk-weken op Kythira. Met slechts 184 kilo olijven en 32 kilo olijfolie viel de oogst best een beetje heel erg tegen. In
Lost on Kythera
Lost on Kythera. Verdwaald op Kythera. Ja leuk, roep ik meteen. Want dan beleef je de meest fantastische avonturen, ontmoet je altijd wel iemand en heb je ineens de mooiste gesprekken. Gewoon een beetje ronddwalen met de benenwagen, gegarandeerd een succes. En echt verdwalen kun je natuurlijk nooit op een eiland. In ieder geval is het James Prineas gelukt om dit idee als plot te gebruiken voor een film. Een komedie nog wel. ‘Lost
Zomerverhalen 2023
Regen op 4 september? Een wolkbreuk! Die begon precies toen we bij het restaurant arriveerden. Aangezien tafels en stoelen nog in de zwoele zomeravond stand stonden, heel logisch zo begin september, waren we vooral heel erg blij met de waterdichte pergola. De regen viel een halve meter naast onze tafel. Even later was het donker en staarden we met z’n allen in een pikdonkere natte avond. Indrukwekkend opgelicht door regelmatige bliksemschichten waarop direct een