Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Onze buurvrouw
Onze buurvrouw, 78 jaar jong kwam afgelopen zomer (2013) met een heel wonderlijk verzoek. Of we 2 flessen zeewater mee wilden nemen van onze dagelijkse strand siësta. Wat was het geval? Ze heeft al heel lang last van haar knie. Dik en opgezwollen kan die zijn, reusachtig zoals ze met haar armen omschrijft of haar broekspijp omhoog tilt en een denkbeeldige lijn trekt. Lunch bij de buurvrouw thuis. Albert kan het niet laten alvast
Mirte
Onze eerste Mirte likeur! Over een een maand of 2 weten we hoe het smaakt, het heeft nu iets van een hoestdrankje, nog even geduld! Anita
Het Koksma Archief
Waarom kwamen er Nederlanders in de jaren 60 naar het eiland? Het is een indrukwekkend verhaal en onze vriend Jean Bingen, die half in Nederland en half op het eiland woont, heeft een groot archief met verhalen en foto’s en tekeningen. Reden: hij was er zelf bij aanwezig als student ingenieur, nog mooier hij heeft er ook zijn vrouw leren kennen(nog altijd heel gelukkig samen). Inmiddels is de Culturele organisatie op het eiland de
Sneeuw!
Op het Taigetos gebergte aan de overkant op de Peloponessos! Altijd indrukwekkend om dat te zien vanaf ons huis. Overigens is deze foto genomen vanaf de westkust achter Gerakari. Het is trouwens prachtig weer waardoor de natuur al volop bloeit. Het eiland wordt elke dag een beetje geler en geuriger met dank aan de brem. Het kluswerk is trouwens klaar. De terrassen beneden zijn nog groter geworden en mooi. Komt dat zien!!! Het was tijd
Nog een klus
Het vertrouwde geluid van een draaiende cementmolen, gehak op stenen, Griekse stemmen op de achtergrond en dat alles op ons terrein. Kortom een nieuwe klus, er wordt weer wat gebouwd. Maar eerst afgebroken en dat doet altijd een beetje pijn. Over 3 dagen zal het al klaar zijn. Dan neem ik het wat ruimer. Laat zeggen een week. Immers de planning was dat onze klussers de eerste week van januari al aan de slag zouden
De monniksrob
Afgelopen week heeft Dimitris Baltzis in de baai van Kapsali een monniksrob gezien en op de foto vast kunnen leggen. Voor foto’s en een kort verslag van hem in het Engels en in het Grieks klik dan hier. De monniksrob wordt met uitsterven bedreigd door overbevissing, vervuiling en jagers. Er zijn slechts nog een paar honderd in leven. Men schat in dat er ca 4 paren Kýthira als thuishaven hebben. De monniksrob, Monachus Monachus, was
Nafplio
Nafplio is een heerlijke Griekse stad aan zee, en eentje om vaker naar terug te keren. Gelegen tussen de duim en de wijsvinger van Peloponnesos is het voor ons een ideale winterstop op doorreis naar Athene. Of, zoals in het voorjaar van 2023, om er Albert zijn verjaardag te vieren. Het heeft voor ons ook iets nostalgisch, want ooit, tijdens onze emigratie voorbereiding, hebben we in Nafplio een Griekse taalles* gevolgd. We kozen
Chora Kythira
Veel Griekse eilanden hebben een Chora, χώρα, meestal de centrale plaats en het historische hart van het eiland. Vaak is het ook de hoofdstad: dáár gebeurt het allemaal. De smalle straatjes, de (toeristen)winkeltjes waar je goed je slag kunt slaan met lokale producten zoals handgemaakt keramiek, sieraden en kleding. Diverse Griekse accessoires of iets unieks van het eiland zelf, zoals de loukoumi van Syros of de sempreviva van Kythira. Al wandelend
Geen windmolenparken, we zijn er bijna
Het is echt waar: er komen geen grote windmolenparken op Kythira. Het afgelopen jaar was cruciaal, en op het allerhoogste niveau in Griekenland zijn belangrijke besluiten genomen. De langverwachte goedkeuring door de secretaris-generaal van Milieu en Water van het Ministerie van Milieu is eindelijk een feit. Deze goedkeuring verbiedt de installatie van industriële windmolenparken in de Natura 2000-gebieden van het eiland. Daarmee zijn eenentwintig van de laaste dertig geplande windturbines voor Kythira theoretisch automatisch
De zwerfkatten van Aroniadika
Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt. Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens
Roussos Keramika
Een van onze favoriete familiebedrijven op Kythira is Roussos Keramika. Bij een bezoek aan hun prachtige workshop en winkel in Kato Livadi, of de winkel in het centrum van Chora tijdens de zomermaanden, word ik een beetje hebberig van al die mooie schalen, kopjes, mokjes, borden en nog veel meer. De ontwerpen, die met veel passie en liefde zijn gemaakt en beschilderd, stralen gewoon van creativiteit. Deze Kytheriaanse pottenbakkersfamilie is inspirerend. Hun collectie bestaat
Gelukkig Nieuwjaar
Afgelopen maandag (29/12) kwamen we weer thuis na twee gezellige kerstweken in Nederland. De dag ervoor waren we aangekomen in Athene om daar een middag en avond door te brengen in de Grote Stad. Op die zondag tussen kerst en oud en nieuw was het opvallend druk; zó druk hebben we het er nog nooit gezien. Het leek wel alsof alle Atheners die dag een rondje Acropolis gingen doen. Of was het toch de