Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Persoonlijke Ontwikkeling 2016
De week ‘Persoonlijke Ontwikkeling 2016’ met coach Ineke Hilhorst was inspirerend en succesvol. Elke dag begint licht en luchtig, dan neem ik de deelnemers mee voor een wandelingetje van een uur in de omgeving van het guesthouse. Om negen uur heeft Albert een heerlijk uitgebreid ontbijt klaar staan. Zoals alle voorgaande jaren kon er elke ochtend buiten ontbeten worden. Rond een uur of tien wordt het serieuzer en begint de workshop van Ineke, op het
Zomerverhalen 2016
Het gerucht gaat dat er afgelopen zomer 75.000 duizend mensen = toeristen naar Kythira zijn gekomen. Op dik 3000 vaste inwoners is dit voor alle eilanders een ware invasie. Ik heb de aantallen niet geverifieerd maar dat er in juli en augustus meer eilandgasten waren dan andere jaren is een feit. Opvallend waren in juli de hoeveelheid Australische Grieken, allemaal Kythiriaanse nazaten, waarvan velen hun 50e verjaardag vierden. In augustus kwamen de Grieken zelf
Het scheepswrak van Antikythira
Bij de jongste opgravingen zijn er delen van een skelet gevonden in het Antikythira scheepswrak. Zoals uit onderstaand filmpje naar voren komt is dit een unieke vondst. Het hoe en waarom wordt uitgelegd in dit Engelstalige filmpje en het enthousiasme is duidelijk te horen. Anita Kythira en Antikythira? lees hier verder…
The Archaeology of Kythera
What a treasure, this book: The Archaeology of Kythera. Recently published (2015) and a musthave, if you are interested in the history of Kythera. The author Lita Tzortopoulo-Gregory is Kythirian and an archaeologist. She wrote the book together with her husband, an American historian and scholar. The book is about more than just archaeological finds. It covers the whole period from prehistory until the modern times and is full of interesting background information. Anita
Kythera Mon Amour
Begin augustus waren we uitgenodigd door James Prineas om zijn film ‘Kythera Mon Amour’ te komen bekijken in de binnentuin van de openbare bibliotheek in Kato Livadi. Het zat bommetje vol met nieuwsgierige Grieken, Australische-Grieken en zelfs een aantal acteurs waren aanwezig. De enige echte acteur is hoofdrolspeler George. Ieder ander die je ziet in deze trailer, het wachten is nog op de laatste versie van de film, is een eilander. Dat maakt het voor
Moudari Vuurtoren
Het is al weer even geleden dat er ‘open huis’ was bij de Moudari Vuurtoren in het noorden van het eiland. Deze 25 meter indrukwekkend hoge vuurtoren, een van de hoogste in Griekenland, is waar te nemen vanaf diverse plekken op het eiland. De toren is natuurlijk bedoeld voor de schippers, om de zeelui goed langs Kythira en de zuidelijke punt van de Peloponessos te kunnen laten varen. Gebouwd in 1857 door de Engelse
Het Archeologisch Museum
Tijdens de aardbeving in 2009 is het archeologisch museum in de hoofdstad Chora-Kythira dusdanig beschadigd dat openstelling niet langer mogelijk was zonder gevaar voor de bezoekers. Het is dicht tot op de dag van vandaag. Dat geeft nog al eens wat verwarring omdat in de toeristische gidsen het museum nog wordt genoemd voor een bezoek. Logisch natuurlijk. Het kleine Byzantijnse museum in Kato Livado, met de onvermoeibare beheerder Kyria Erato. was tenminste een antwoord
Onze buurvrouw
Onze naaste buurvrouw Panajota heeft een nieuw huisgenootje. Een piepklein schattig hondje die zo door haar vertroeteld wordt dat het beestje van gekkigheid niet weet waar ze naartoe moet rennen. Onder de tafel tussen de stoelpoten geeft de beste ‘bescherming’ en Panajota loopt er schaterend omheen. Ze geniet van deze ‘kali parea’ – fijn gezelschap. Aan het eind van afgelopen zomer vroeg ze me al of ik een klein hondje wist, liefst een
BoomPlantDag
Op vijf december zijn er driehonderd bomen geplant op initiatief van de middelbare school op Kythira. Een project van een aantal jaren want om driehonderd bomen te planten, die allemaal gestekt zijn uit de oorspronkelijke begroeiing, is een hele klus. Het cruciale moment is altijd dat iemand met dit geweldige idee op de proppen komt en er iemand is die de boompjes kan leveren. Leraar Dimitris kwam met het idee en de tuinspecialist van
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Gespot in de olijfpers op Kythira, Tsipras en Dijsselbloem, samen goed voor 86 miljard…olijfjes! Geperst tot olijfolie om de samenwerking gesmeerd te laten verlopen. In de hoop en verwachting dat we er ooit letterlijk de vruchten van zullen plukken, al zijn er in Europa op het moment van schrijven veel grotere problemen en bedreigingen. Zo stond Griekenland jarenlang in het middelpunt van de (wereld) belangstelling echter, ‘dat financiële wanbeleid’ verbleekt snel bij datgene waar
Griekenland Magazine
Het december nummer van Griekenland Magazine is uit met een aantal artikelen gewijd aan het Ultieme EilandGevoel. De eilanden Paros, Milos én Kythira worden in een adem genoemd. Van de eerste twee weet ik dat niet want daar ben ik nooit geweest, maar Kythira heeft zeker het ultieme eilandgevoel. Als je mij vraagt wat dat dan is, het ultieme eilandgevoel, zal ik je antwoorden: dat je, waar je ook gaat over het eiland, altijd de zee kunt
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Het is lang geleden dat ik ’s morgens bij het wakker worden dacht: “he het is zaterdag, het is weekend”. Dat speciale-zaterdag-gevoel van een hele lange dag zonder dat er verplichtingen zijn. Zal dat komen omdat de laatste olijvenplukkers vanochtend zijn vertrokken? Of omdat wij samen zaterdag en zondag hebben vrijgehouden? Of omdat het toevallig sinds weken, maanden voor mijn gevoel, weer eens regent? Ik hou het op een combinatie van bovenstaande. In de zonovergoten