Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Chora Kythira
Veel Griekse eilanden hebben een Chora, χώρα, meestal de centrale plaats en het historische hart van het eiland. Vaak is het ook de hoofdstad: dáár gebeurt het allemaal. De smalle straatjes, de (toeristen)winkeltjes waar je goed je slag kunt slaan met lokale producten zoals handgemaakt keramiek, sieraden en kleding. Diverse Griekse accessoires of iets unieks van het eiland zelf, zoals de loukoumi van Syros of de sempreviva van Kythira. Al wandelend
Geen windmolenparken, we zijn er bijna
Het is echt waar: er komen geen grote windmolenparken op Kythira. Het afgelopen jaar was cruciaal, en op het allerhoogste niveau in Griekenland zijn belangrijke besluiten genomen. De langverwachte goedkeuring door de secretaris-generaal van Milieu en Water van het Ministerie van Milieu is eindelijk een feit. Deze goedkeuring verbiedt de installatie van industriële windmolenparken in de Natura 2000-gebieden van het eiland. Daarmee zijn eenentwintig van de laaste dertig geplande windturbines voor Kythira theoretisch automatisch
De zwerfkatten van Aroniadika
Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt. Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens
Roussos Keramika
Een van onze favoriete familiebedrijven op Kythira is Roussos Keramika. Bij een bezoek aan hun prachtige workshop en winkel in Kato Livadi, of de winkel in het centrum van Chora tijdens de zomermaanden, word ik een beetje hebberig van al die mooie schalen, kopjes, mokjes, borden en nog veel meer. De ontwerpen, die met veel passie en liefde zijn gemaakt en beschilderd, stralen gewoon van creativiteit. Deze Kytheriaanse pottenbakkersfamilie is inspirerend. Hun collectie bestaat
Gelukkig Nieuwjaar
Afgelopen maandag (29/12) kwamen we weer thuis na twee gezellige kerstweken in Nederland. De dag ervoor waren we aangekomen in Athene om daar een middag en avond door te brengen in de Grote Stad. Op die zondag tussen kerst en oud en nieuw was het opvallend druk; zó druk hebben we het er nog nooit gezien. Het leek wel alsof alle Atheners die dag een rondje Acropolis gingen doen. Of was het toch de
Boomplantdag op Kythira
Na de brand in juli was tien procent van het eiland zwartgeblakerd. Na de regen in oktober en november is het zwarte roet weggespoeld en zien we op de kale bergen groene grastapijtjes verschijnen. Kom je dichterbij, dan is de variatie aan herfstbloemetjes enorm. De natuur herstelt zich, en dat is elke dag een feestje om te zien. Wat wel een doorn in het oog is, zijn de zwartverbrande staken van
Thuis?
29 februari 2008 Al weer 10 dagen terug op Kythira? eh thuis! Wanneer ontwaken we uit deze heerlijke droom? Van veel zon, zee en blauwe luchten? Of zal de wekker echt zo afgaan en is het 6.30 uur in de ochtend? Of staan we, al dagdromend, toch ergens in de file in regenachtig Nederland, vol stress omdat we te laat dreigen te komen voor onze volgende afspraak? Nee, het is geen droom. We wonen echt
ALBERT & ANITA
Sinds februari 2008 wonen wij Albert (Blok, 1966, Beilen) en Anita (Snippe, 1968, Emmen) op het prachtige Griekse eiland Kythira. Anderhalf jaar later openden wij de deuren van ons guesthouse Fos ke Choros, Licht en Ruimte. Allebei komen we uit een geheel andere bedrijfstak en het beheren van een guesthouse was voor ons een totaal nieuwe ervaring. De grote overeenkomst tussen ons beide is dat ons werk ook onze hobby is. Zo hebben we
Het Vertrek en de Terugkeer
JANUARI 2008 Zaterdag 26 januari dan gaan we rijden. Ja, rijden met een hele grote Peugeot Boxer waar wij onze leukste en belangrijkste inboedel in gaan proppen. Vrijdag is het propdag. Na onze UitZwaaiBorrel zijn we meteen gaan pakken. Na een paar weken kasten leeghalen, spullen sorteren en alles in verhuisdozen bergen staat onze benedenverdieping inmiddels bomvol. Op iedere doos hebben we meteen maar melding gemaakt van de inhoud en niet onbelangrijk het aantal kilogrammen.
Autoreis van Groningen naar Kythira
Groningen, de avond voor vertrek De dag voor vertrek En dit moet ook nog mee. Help! Reisverslag van een auto reis van Groningen naar Kythira in 2008. Tevens de emigratie van Albert Blok en Anita Snippe Zaterdagochtend 26 januari, het is vroeg, donker en het regent licht. We vertrekken met een tjokvolle bestelbus richting de Oale Grieze (voor de niet-Groningers De Martinitoren). Net voordat het lijkt dat we er zijn, slaan we linksaf en rijden
Ons eerste Griekse huis
Het is 14 februari 2009 en sinds een week wonen wij in ons Eerste Eigen Griekse Huis. En het is knus, praktisch en alles werkt. Het is gewoon heerlijk om er nu te wonen na er 1 jaar en 9 maanden naar uit te hebben gekeken. We gaan even terug in de tijd. In mei 2007 hebben we mondeling de koop gesloten. September 2007 is het beschreven bij de notaris. De bouwvergunning is aangevraagd
Onze emigratie voorbereiding 2005 – 2007
Mijn hele leven droom ik al van een huis op een berg met uitzicht op zee. Simpel toch? Ook zeg ik mijn hele leven al dat ik niet voor altijd in Nederland zal blijven wonen. Waarom niet? Grenzen verleggen? Nieuwe ontdekkingen doen? Andere mensen met andere inzichten leren kennen? Kan dat dan niet in Nederland? Zeg het maar, het zit ergens (steeds minder) diep weggestopt. Ik denk dat het realiseerbaar is, maar wanneer? UITZICHT