Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Rondje Agia Elessa
Zeg maar gerust een ronde. En een hele mooie, in het Zuiden. Met als hoogtepunten de kerk Agios Dimitrios, de vallei van Manitochori, Felotti baai en de vele indrukwekkende rotspartijen onderweg. Last but not least, diverse soorten landschappen volgen elkaar snel op. Kythira op haar best! De wandeling start in het dorp Gerakianika daar treffen we al de eerste bijzonderheid aan. De gaten in de huizen. Zie de foto hierboven. Een overblijfsel van de bouwmethodes
Verliefd op Kythira?
Hoe kan het dat de Griekse eilanden zo veel aantrekkingskracht hebben? Dat er mensen zijn die elk jaar een nieuw eiland bezoeken of juist mensen die elk jaar naar hetzelfde eiland gaan weten wij inmiddels van onze gasten. Zelf hebben wij bij lange na niet alle eilanden gezien en zijn blijven ‘hangen’ op Kythira. We wonen er zelfs, en nog altijd met veel plezier. Extra leuk is het dan om een artikel tegen te komen
De Ezel
“Ik zie helemaal nergens een ezel op het eiland”. Horen wij vaak van onze gasten. Dat klopt, er zijn er ook niet veel meer. Ooit was de ezel, gáidaros in het Grieks, hét vervoermiddel op het eiland. Zo horen wij vaak vertellen door de oudere bewoners. De auto heeft de ezel vervangen en de 4WD en Pickup’s zijn niet meer weg te denken als handige hulpmiddelen met veel PK en laadvermogen. Toch hebben een
Kumquat
Mijn vangst van vandaag, uit eigen gaard, zijn deze kleine oranje vruchtjes: Kumquat. Wel 300! Je kunt ze, zo uit de hand, met schil en al eten. Ze smaken een beetje bitter zoet. Ook lekker om er een likeurtje van te maken of wat ik ga doen ‘een zoetje van de lepel’ – gliko tou koutaliou – op z’n Grieks. Heerlijk over dikke lobbige Griekse yoghurt, cheese cake of als extra feestelijke verwennerij bij
The Daily Telegraph, Australie
Afgelopen jaar hebben wij bezoek gehad van meerdere ’travel writers’. Reizigers die hun reiservaringen in een blog verwerken, een artikel schrijven voor een tijdschrift of voor een krant. Karen Halabi is een ’travel writer’ en troffen wij afgelopen najaar op een paar gezamenlijke bijeenkomsten. Ze werd nieuwsgierig naar het guesthouse en zo hebben wij op een ochtend gezellig gepraat over ons leven en werk op Kythira. Haar artikel zou uitsluitend gaan over het eiland zelf
Kruidentuintje
Albert is al een dikke maand bezig met het aanleggen van een OudGrieks terras. Althans de stenen zijn oud…Toch krijgt hij veel lovende woorden van onze klusjes mannen Jiannis en Vangelis. En heel veel tips. Vandaag legt hij de laatste hand aan het terras en kunnen we verder met de beplanting. Eerst uitgraven om de grond te verbeteren en dan weer heerlijk veel kruiden terugplaatsen. De ‘oude’ kruiden hebben we verplaatst naar de prive tuin
Cistus creticus
De allereerste keer dat ik dit bloemetje zag, de cistus creticus, was tijdens ons rondje Mani in 2008. Ik stond met open mond te staren naar de intense kleur en de verkreukelde bloemblaadjes, als verfrommelde stukjes papier die weer waren opengevouwen. Is dit bloemetje wel echt? Vroeg ik me toen af. Ik raakte het voorzichtig aan. De bloemblaadjes vielen meteen op de grond. Verdikkeme wat stom. Toen ik goed om me heen
Corona vaccinatie op Kythira
Deze week is de corona vaccinatie op Kythira gestart. Als eerste zijn de medewerkers van het ziekenhuis gevaccineerd. Daarna komen de diverse leeftijdsgroepen aan de beurt met als eerste de kwetsbare ouderen. Met je persoonlijke AMKA (sofi) nummer is het mogelijk om on-line zelf een afspraak te maken via een speciaal voor de gelegenheid opgezette website https://emvolio.gov.gr/. Dat zal nog een hele operatie worden met de grote groep niet digitale ouderen in Griekenland. Zoals
Gelukkig Nieuwjaar!
Χρόνια πολλά, καλή χρόνια! Al zitten we in een lockdown de goede wensen voor 2021 galmen toch over het eiland: Gelukkig Nieuwjaar! We hebben op 31/12 zelfs oliebollen gebakken. Nou ja, Albert dus. Ik heb ze vooral gegeten. Het bakken ging met horten en stoten. Eerst een plekje uit de wind zoeken, daarna uit de regen en tot slot dan toch maar even binnen een toost uitbrengen. En proosten op het nieuwe jaar. De
Tasia en Theodoris Petroxielos
Wat een prachtig ongekunsteld filmpje over Tasia en Theodoris Petroxielos. Gewone mensen op een Grieks eiland die hun kipjes en geitjes diverse keren per dag verzorgen. Van de geitenmelk worden kazen en ‘rizogalo’ gemaakt. De verse eitjes en de groentes, zoals ronde komkommers, verkopen ze oa op de markt in Potamos. En in Livadi (in de zomermaanden elke woensdag vanaf 18:00). Ongecompliceerd lijkt het ook. Maar niets is minder waar. Te weinig regen of
Fijne kerstdagen
Hoe extra bijzonder is het om elkaar dit jaar fijne kerstdagen toe te wensen? Hoe klein je het ook moet vieren, des te groter zal het geluk zijn als de vrijheid er weer is. Reikhalzend kijken wij ook uit naar een nieuw jaar. Een schoon jaar. Een wereld vrij van een virus dat nu al bijna een jaar lang letterlijk de kroon spant. Het gesprek van de dag is. Ooit kreeg ik een
Krabbels V
Het zal wel komen van het regelmatige wandelingetje in de omgeving dat ik af en toe een euforisch vakantie gevoel ervaar. Sta ik ineens in een dorp waar ik in tijden niet ben geweest. Zo’n dorpje als Kypriotianika bijvoorbeeld. Het ligt erg hoog en de vergezichten zijn formidabel. Ineens hoor ik een dorpsbewoner roepen: ‘hé Anita!’. ‘Ha George’, antwoord ik verrast, ‘je bent er nog?’ Door corona is de reis naar zijn vrouw in