Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Kerst op Kythira
Januari is al voorbij en het laatste stukje voor 2011 moet ik nog altijd schrijven. Een van de geweldige dingen als zelfstandig ondernemer is dat niemand mij achter de broek zit. De enige die iets van me wil ben ik zelf. Dat kan overigens nog lastiger zijn dan een ‘baas’ of manager. De laatste jaren is er zeker persoonlijke winst geweest. Ik maak me veel minder druk over de deadline (door mijzelf opgelegd)
De Olijf-Pluk-Weken 2011
Eind oktober was het zo ver de olijvenpluk nam weer de overhand op Kythira. Omdat de olijfoliepersen pas per 1 november opengaan heeft het geen zin om eerder te gaan plukken dan eind oktober. Al zit menige Griek medio oktober al in de startblokken om de groene, niet rijpe, en zwarte, rijpe, vruchtjes zo snel mogelijk van de bomen te halen. En op de plukdagen is er uiteraard een lunch in de olijfboomgaard
Twee unieke wandelingen
Een bijzonder plekje op het eiland is ‘The Magic Green Pool’ ook wel ‘het bad van Afrodite’ genoemd. In oktober 2010 zijn we er met z’n tweetjes naar toe gewandeld. Nu zijn we in het gezelschap van vrienden en sluit zich een jong geitje bij ons aan, maar daarover later meer. De wandeling is niet lang, slechts 45 minuten maar het laatste stukje is erg lastig. Puntige rotsen waar je je aan vast moet pakken
Griekse (on)gewoonten
Doopfeest Hoeveel Kythirianen kun je op een avond tegenkomen? Ga naar een doopfeest en je kijkt je ogen uit. Zo ook het doopfeest van de zoon van Dimitris en Jiota Skevofilax, de kleine Orpheus van 1 jaar. Om 17:00 is iedereen uitgenodigd bij de kerk op het land van Dimitris. Een kerkje op je eigen land dat is toch apart. De kerk is dan ook niet zijn eigendom. Alleen de buitenkant mag hij onderhouden, van
Zomerverhalen 2011
Zwarte haren en Sesamzaad Een veelgestelde vraag aan ons, of alleen een gedachte en niet gestelde, is nog altijd: Wat doe je toch de hele dag als je een Guesthouse, en nog wat huizen, verhuurd? Veel mensen zijn van mening dat we daar geen dagtaak aan kunnen hebben. Of iemand die aan mij(Anita) vraagt: ”En? Wat doe jij voor werk?” Blijkbaar geeft Albert de indruk dat hij veel drukker is, de slimmerik. Los van het
Wijn en Olie
Iets anders doen op Kythira is een bezoekje brengen aan het wijnlokaal* in Kalokairines. Er is op dit moment een grote bedrijvigheid op Kythira gaande met het aanleggen van wijngaarden. De Griekse wijnen zijn heerlijk maar buiten de Griekse grenzen onbekend. Er wordt weinig geexporteerd en de Grieken houden zelf ook wel van een wijntje. Het wijnlokaal op Kythira maakt jaarlijks oa twee heerlijke wijnen van lokale druiven. Probeer eens een lokaal gebottelde fles.
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte