Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Protimoo OlijfOlie is onderweg!
Het is zover! Afgelopen maandag is de eerste levering van Protimoo OlijfOlie Limited Edition verzonden naar Nederland. Begin november zijn de olijven geplukt, dezelfde dag nog geperst en een paar dagen later gebotteld. Met grote dank aan olijvenplukker Ruud, die ons daar graag een handje bij hielp, aan Albert zelf én aan Jiannis van de olijfpers. We mochten het afvullen namelijk direct in zijn pers doen, waardoor de Protimoo Olijfolie echt kraakvers is. Dat

De eerste Olijf-Pluk-Week van 2026
Zo dadelijk gaan we de olijvenplukkers van de eerste Olijf-Pluk-Week van 2026 uitzwaaien. De week begon met regen, en na één dag plukken volgde er wéér een hele dag regen. Het zag er naar uit dat dat nog een paar dagen zo zou doorgaan. Maar zoals wel vaker op Kythira bleek de werkelijkheid anders dan de voorspellingen: vanaf maandag begon de zon te schijnen en werd het, op een enkel spatje na, een prachtige

Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,

Ondertussen op Kythira
Heerlijk, de eerste dag van de wintertijd. Het voelt alsof ik eindelijk eens genoeg uren in een dag heb, want het is pas drie uur ’s middags. De overgang naar de zomertijd vind ik een stuk minder leuk, maar dat is gelukkig nog heel ver weg. Zo in het najaar geniet ik altijd van die gevoelsmatig langere dagen. Het is weer licht als de wekker gaat en dat is net even wat prettiger wakker

Van boom tot fles: de magie van de olijvenpluk op Kythira
De olijven groeien gestaag en de olijvenpluk op Kythira begint bij ons al weer te kriebelen. Zo te zien wordt het een mooie oogst, en één ding weten we zeker: het wordt opnieuw een heerlijk proeffestijn met de vers geperste olijfolie. Kortom, we hebben er nu al zin in, al is het op Kythira nog volop hoogzomer. Het is een gezellige drukte met voornamelijk Griekse toeristen, en er zijn daarnaast nog verrassend veel Italianen

De kringloopwinkel Anaxana
De kringloop winkel anaxana of anaksana op Kythira is een feit. Daphne, Maria en Ellie zijn mei jl. definitief gestart met ‘αναξανά‘ – herboren! Op de foto zie je het al: van kleding tot keukengerei, je vindt er van alles. Maar ook uitgelezen boeken, overbodige stoelen en ogenschijnlijk versleten lakens… Lakens? Jazeker! Daphne tovert ze om tot prachtige nachtponnen voor de bewoonsters van het lokale bejaardentehuis. Oude kussenvullingen en versleten kleding worden

Op de fiets naar het strand
Wat een dynamiek om op de ebike over het mooie Kythira naar het strand te fietsen. We zoeven naar beneden over het gladde asfalt, en de paar auto’s die we tegenkomen gaan met een grote boog om ons heen. We mijden de drukste wegen en toeren, als we echt tijd en genoeg energie hebben, een avontuurlijke route over de zandpaden, langs fruit-en olijfgaarden en door droge rivierbeddingen. Soms zijn er hele steile

De Ionische eilanden
Ik zat me net af te vragen wanneer de volgende Griekse feestdag zou zijn, de laatste leek alweer even geleden, en toen kondigde zich 21 mei aan. De Ionische eilanden Op die dag wordt elk jaar de hereniging van de Ionische eilanden met Griekenland gevierd. Zakynthos, Corfu, Lefkada, Paxi, Kefalonia, Ithaka en Kythira (dat bestuurlijk onder Attika valt) vormen samen de Ionische eilanden. Deze eilanden stonden van 1207 tot 1797 onder Venetiaanse heerschappij. Na

Krabbels VIII
Mijn ouders zijn er. Ze genieten enorm van hun vakantie op Kythira. Uiteraard maken we een aantal gezamenlijke uitstapjes. Voordat we die ochtend vertrekken richting Mylopotamos om de watervallen te bezoeken en daar een wandeling te maken, heb ik nog even tijd om de katten in het dorp te voeren. Met een volle zak kattenvoer loop ik via het ezelspad naar de kinderspeelplaats in Aroniadika. Iets verderop bevindt zich een voederbak voor de straatkatten.

Het ei voorbij
Hoe was jouw PaasWeekend? Dit jaar viel het Orthodoxe Pasen samen met het Katholieke en Protestantse Pasen. Dat bracht een aantal Nederlandse vrienden naar Kythira die nog niet eerder een Grieks PaasWeekend hadden meegemaakt. *lees ook: Blij met ei op Griekipedia (+nog meer foto’s) **klik op de foto voor een vergroting Gedurende de dagen voorafgaand aan het Griekse PaasWeekend neemt de drukte op het eiland toe. Er hangt een verwachtingsvolle spanning ien opgewekte

De waterval
De waterval stroomt weer. En wat is het er mooi! Het water in de meertjes heeft allerlei tinten groen, het jonge blad aan de bomen idem dito. De zon schijnt er gefilterd doorheen, en al stappend over stenen en langs gorgelende stroompjes is het net een sprookje. Sprookjes horen we genoeg tegenwoordig, maar de regen op Kythira is wel echt gebeurd. Vanaf november 2024 tot nu, zo half april, heeft het bijna

De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
