Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De kringloopwinkel Anaxana
De kringloop winkel anaxana of anaksana op Kythira is een feit. Daphne, Maria en Ellie zijn mei jl. definitief gestart met ‘αναξανά‘ – herboren! Op de foto zie je het al: van kleding tot keukengerei, je vindt er van alles. Maar ook uitgelezen boeken, overbodige stoelen en ogenschijnlijk versleten lakens… Lakens? Jazeker! Daphne tovert ze om tot prachtige nachtponnen voor de bewoonsters van het lokale bejaardentehuis. Oude kussenvullingen en versleten kleding worden
De start van het toeristenseizoen
De start van het toeristenseizoen voor het GuestHouse begint half mei. Na een dikke maand flink klussen in maart en april staat het er weer stralend bij: alles zit strak in de verf, de (deels nieuwe) tuin ligt er prachtig bij en wij hebben er weer zin in! Tot aan de olijf-pluk-weken eind november staan onze deuren wagenwijd open. En zoek je een unieke plek buiten het hoogseizoen? Ons gerenoveerde boerenhuisje in Diakofti is
Primeur! Protimoo OlijfOlie, van Kythira naar Groningen
We hebben fantastisch nieuws! Begin december komt de olijfolie van Kythira naar Groningen onder de naam Protimoo Olijfolie. Samen met neef Niek en zijn vriendin Nathalie hebben we de afgelopen maanden onze gedeelde passie uitgewerkt tot een prachtig eigen product. Protimoo is niet zomaar een olijfolie. Het is het beste van het beste boordevol smaak en gezondheidsvoordelen. Over smaak valt te twisten, maar wij weten uit eigen ervaring én van onze olijfplukgasten: versgeperste olijfolie
Jarige job en de pizzapret
“Ik heb wel weer eens zin om pizza’s in de houtoven te maken”, zei Albert. De aanleiding was ons gesprekje over zijn zestigste verjaardag, die op 4 april zou plaatsvinden. De houtoven staat buiten en het is natuurlijk wel zo leuk om de pizza’s dan ook buiten op te kunnen peuzelen. Het weer in april zag er echter nog niet uitnodigend genoeg uit en bleef onstabiel. Een dikke maand later was het gelukkig wél
Biertje?
Zin in een biertje of een wijntje? Op Kythira drinken we regelmatig een wijntje van het eiland. Er zijn diverse lokale wijnmakers die uitstekende wijnen produceren, zoals de witte Lyritis van Stratigos of de rode Mavro Limni van Kasimatis. Deze wijnen zijn van goede kwaliteit en redelijk geprijsd. Ze zijn bovendien niet te vergelijken met de huiswijnen die sommige tavernes serveren; die hebben vaak een typisch Kytheriaans smaakje dat neigt naar sherry. Lekkere slobberwijntjes,
Mavroghiorghianika
Mavro….wat? Het dorpje Mavroghiorghianika op Kythira, waarvan de naam een echte tongbreker is en het dorp zelf op sommige plekjes een beenbreker! Er woont nog maar een enkeling en de meeste huizen zijn in vervallen staat. In een dusdanige staat zelfs, dat het hele dorp weer fascinerend wordt. Die ruïnes zonder daken en ramen, waar de sfeer van het verleden door de ruimtes zweeft, vertellen hun eigen verhaal. Stel dat zo’n dorpje helemaal gerenoveerd
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte