Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Chora Kythira
Veel Griekse eilanden hebben een Chora, χώρα, meestal de centrale plaats en het historische hart van het eiland. Vaak is het ook de hoofdstad: dáár gebeurt het allemaal. De smalle straatjes, de (toeristen)winkeltjes waar je goed je slag kunt slaan met lokale producten zoals handgemaakt keramiek, sieraden en kleding. Diverse Griekse accessoires of iets unieks van het eiland zelf, zoals de loukoumi van Syros of de sempreviva van Kythira. Al wandelend
Geen windmolenparken, we zijn er bijna
Het is echt waar: er komen geen grote windmolenparken op Kythira. Het afgelopen jaar was cruciaal, en op het allerhoogste niveau in Griekenland zijn belangrijke besluiten genomen. De langverwachte goedkeuring door de secretaris-generaal van Milieu en Water van het Ministerie van Milieu is eindelijk een feit. Deze goedkeuring verbiedt de installatie van industriële windmolenparken in de Natura 2000-gebieden van het eiland. Daarmee zijn eenentwintig van de laaste dertig geplande windturbines voor Kythira theoretisch automatisch
De zwerfkatten van Aroniadika
Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt. Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens
Roussos Keramika
Een van onze favoriete familiebedrijven op Kythira is Roussos Keramika. Bij een bezoek aan hun prachtige workshop en winkel in Kato Livadi, of de winkel in het centrum van Chora tijdens de zomermaanden, word ik een beetje hebberig van al die mooie schalen, kopjes, mokjes, borden en nog veel meer. De ontwerpen, die met veel passie en liefde zijn gemaakt en beschilderd, stralen gewoon van creativiteit. Deze Kytheriaanse pottenbakkersfamilie is inspirerend. Hun collectie bestaat
Gelukkig Nieuwjaar
Afgelopen maandag (29/12) kwamen we weer thuis na twee gezellige kerstweken in Nederland. De dag ervoor waren we aangekomen in Athene om daar een middag en avond door te brengen in de Grote Stad. Op die zondag tussen kerst en oud en nieuw was het opvallend druk; zó druk hebben we het er nog nooit gezien. Het leek wel alsof alle Atheners die dag een rondje Acropolis gingen doen. Of was het toch de
Boomplantdag op Kythira
Na de brand in juli was tien procent van het eiland zwartgeblakerd. Na de regen in oktober en november is het zwarte roet weggespoeld en zien we op de kale bergen groene grastapijtjes verschijnen. Kom je dichterbij, dan is de variatie aan herfstbloemetjes enorm. De natuur herstelt zich, en dat is elke dag een feestje om te zien. Wat wel een doorn in het oog is, zijn de zwartverbrande staken van
Tradities
Zo zitten we met familie en vrienden aan een kerstmaal in Nederland en zo zijn we weer thuis en staan we oliebollen te bakken in onze tuin op Kythira. Bij terugkomst was het stralend weer en verdwenen de 120 oliebollen op de laatste dag van het jaar als sneeuw voor de zon. Laat die maar rollen bij vrienden en bekenden die even langs kwamen voor een hapje en een drankje. Een lekkere traditie en
Kamara Kousounari
Kamára > καμάρα = boog. Een gebogen ruimte op Kythira noemen we een kamára. Dat kan een doorgang zijn maar het kan ook een huis zijn, of dienen als onderdeel van een huis. Of je ziet ineens in het landschap diverse kamares die met de lange kanten aanelkaar zijn gebouwd, soms wel drie of vier op een rijtje. Heel bijzonder. Om een beetje een idee te krijgen zal ik je een paar voorbeelden geven.
Een wel heel originele kerstboom
Areopoli Het was in februari dit jaar dat we afreisden ‘naar de overkant’. We dompelden ons onder in de winterse Griekse gloed van de schitterende bergdorpen Dimitsana en Stemnitsa, lees hier het verslagje. Wat niet in dit stukje staat geschreven is dat we nog twee nachtjes in Gythio verbleven. Nu vind ik dit dorp in de winter een beetje grijs en donker en qua hotel hadden we er ook niet bepaald een goede herinnering
De olijf-pluk-weken 2022
Ben je in november op Kythira dan weet je een ding zeker: de olijven koorts heerst. En dit jaar was het heftiger dan ooit. Zeker na die lang verwachte dag met dikke vette regenbuien begin november lijkt iedereen op het eiland te zijn besmet. De jacht op het groene goud is begonnen… *klik op een foto om deze te vergroten voor een heerlijke olijfboomgaard impressie Op 1 november begon bij ons het
In de olijfpers
Toen was het eindelijk zover: vers geperste olijfolie proeven in de olijfpers! Na vier zonnige dagen plukken togen we vol trots met een aanhanger olijven naar de pers. En wat een kanjers, de olijven én de plukkers, de topscore van 2019 is verbroken! Fantastisch gedaan. In 2019 was het ook de laatste keer dat we z’n allen in de olijfpers waren want 2020 en 2021 waren uitgevallen vanwege…corona. Niet voor niets waren
Olijven plukken
Het was half oktober toen de allereerste olijven dit jaar zijn geplukt. Uit onze eigen gaard. Door mijn ouders. Wat een feest! Enerzijds omdat mijn ouders na de corona jaren eindelijk weer met hun voetjes op Kytheriaanse bodem stonden en anderzijds omdat de specifieke olijfbomen voor tafelolijven vol hingen. Twee jaar lang hing er bijna geen één in de bomen en hebben we zonder zelf ingemaakte olijven gedaan. Maar dit jaar, met bijna 20