Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Het Archeologisch Museum
Tijdens de aardbeving in 2009 is het archeologisch museum in de hoofdstad Chora-Kythira dusdanig beschadigd dat openstelling niet langer mogelijk was zonder gevaar voor de bezoekers. Het is dicht tot op de dag van vandaag. Dat geeft nog al eens wat verwarring omdat in de toeristische gidsen het museum nog wordt genoemd voor een bezoek. Logisch natuurlijk. Het kleine Byzantijnse museum in Kato Livado, met de onvermoeibare beheerder Kyria Erato. was tenminste een antwoord
Onze buurvrouw
Onze naaste buurvrouw Panajota heeft een nieuw huisgenootje. Een piepklein schattig hondje die zo door haar vertroeteld wordt dat het beestje van gekkigheid niet weet waar ze naartoe moet rennen. Onder de tafel tussen de stoelpoten geeft de beste ‘bescherming’ en Panajota loopt er schaterend omheen. Ze geniet van deze ‘kali parea’ – fijn gezelschap. Aan het eind van afgelopen zomer vroeg ze me al of ik een klein hondje wist, liefst een
BoomPlantDag
Op vijf december zijn er driehonderd bomen geplant op initiatief van de middelbare school op Kythira. Een project van een aantal jaren want om driehonderd bomen te planten, die allemaal gestekt zijn uit de oorspronkelijke begroeiing, is een hele klus. Het cruciale moment is altijd dat iemand met dit geweldige idee op de proppen komt en er iemand is die de boompjes kan leveren. Leraar Dimitris kwam met het idee en de tuinspecialist van
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Gespot in de olijfpers op Kythira, Tsipras en Dijsselbloem, samen goed voor 86 miljard…olijfjes! Geperst tot olijfolie om de samenwerking gesmeerd te laten verlopen. In de hoop en verwachting dat we er ooit letterlijk de vruchten van zullen plukken, al zijn er in Europa op het moment van schrijven veel grotere problemen en bedreigingen. Zo stond Griekenland jarenlang in het middelpunt van de (wereld) belangstelling echter, ‘dat financiële wanbeleid’ verbleekt snel bij datgene waar
Griekenland Magazine
Het december nummer van Griekenland Magazine is uit met een aantal artikelen gewijd aan het Ultieme EilandGevoel. De eilanden Paros, Milos én Kythira worden in een adem genoemd. Van de eerste twee weet ik dat niet want daar ben ik nooit geweest, maar Kythira heeft zeker het ultieme eilandgevoel. Als je mij vraagt wat dat dan is, het ultieme eilandgevoel, zal ik je antwoorden: dat je, waar je ook gaat over het eiland, altijd de zee kunt
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Het is lang geleden dat ik ’s morgens bij het wakker worden dacht: “he het is zaterdag, het is weekend”. Dat speciale-zaterdag-gevoel van een hele lange dag zonder dat er verplichtingen zijn. Zal dat komen omdat de laatste olijvenplukkers vanochtend zijn vertrokken? Of omdat wij samen zaterdag en zondag hebben vrijgehouden? Of omdat het toevallig sinds weken, maanden voor mijn gevoel, weer eens regent? Ik hou het op een combinatie van bovenstaande. In de zonovergoten
De olijf-pluk-weken 2018
De olijf-pluk-weken 2018 gaan zeker niet de boeken in als top olijven jaar. Wel als de meest internationale. Niet alleen uit alle hoeken van Nederland kwamen er deelnemers ook Moskou en Engeland waren in dit tiende olijf-pluk-jaar vertegenwoordigd. Om die reden werd het gedurende de wekelijkse kookworkshop van Griekse Maria nog chaotischer dan we gewend zijn. Met een diversiteit van vier verschillende talen in de keuken, want we wilden ook weten hoe alles
Krabbels II
“Ik wil in het voorjaar graag naar Kythira komen maar ik heb een spinnenfobie, wat raden jullie mij aan?” Zelf ben ik ontzettend bang voor spinnen, zeker als ze razendsnel over de vloer rennen met hun vele en vooral veel te lange poten. Een spin, hangend in een web is nog geen pretje maar wel overzichterlijker. Voor mij althans. Totdat het web stukgaat. Dan is er paniek want de spin is uit beeld. Het
Krabbels I
Ik ben in het souterrain. Daar waar de wasmachine staat. En de droger en kasten vol met beddengoed. En een wand met heel veel gereedschap en verf en allerhande materialen. Ik hoor iets: “Miauw miauw”, dat klinkt niet als Kardoula of Mavromati. Albert zit boven, in de keuken, achter de computer. Hij hoort mijn geroep en komt er snel aan, met een zaklantaarn. “Is het geen egeltje?” vraagt hij. Ooit hadden wij jonge egeltjes
Foto’s en video’s
Wil je meer foto’s en video’s van Kythira zien? En je hebt een instagram account? Volg ons dan via @aGreekisland. Vanwege dit heel erg drukke jaar kwam het mij wel goed uit om af en toe ‘alleen’ een fotootje te plaatsen op instagram en/of facebook. Het schrijven van een verhaal voor de blog kwam een beetje in het gedrang vanwege de bouw van het huis Spiti RoMieke . Alles is wonderwel goed verlopen en voor ons
Olijven plukken?
Olijven plukken? Hoezo? Ze waaien als vanzelf uit de bomen. Het weer op Kythira deed ons deze zomer verbazen. Wel drie keer een tropische regenbui uiteraard gevolgd door de gebruikelijke snoeihete zonnige dagen. Het ideale recept voor een snelle rijping van de groene olijfjes. Van groen naar zwart. Zwarte olijven zijn 100% rijpe olijven. Die hangen wat losser aan de takken en zwarte olijven zijn er al veel. Eind september werd Kythira geteisterd door
Spiti RoMieke
Het is 11 november 2016 dat Romy en Mieke de eigenaren werden van dit schattige huisje in Potamos. Althans, wat er over was van wijlen een huis. Er stonden nog 4 muren en er hing een half dak dat steunde op verrotte balken. Toch werden ze hopeloos verliefd op de plek, de sfeer, de kleine stadstuin en niet onbelangrijk: een jarenlange droom van ‘een vakantiehuis op een Grieks eiland’ gaat nu uitkomen.