Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
Chora Kythira
Veel Griekse eilanden hebben een Chora, χώρα, meestal de centrale plaats en het historische hart van het eiland. Vaak is het ook de hoofdstad: dáár gebeurt het allemaal. De smalle straatjes, de (toeristen)winkeltjes waar je goed je slag kunt slaan met lokale producten zoals handgemaakt keramiek, sieraden en kleding. Diverse Griekse accessoires of iets unieks van het eiland zelf, zoals de loukoumi van Syros of de sempreviva van Kythira. Al wandelend
Geen windmolenparken, we zijn er bijna
Het is echt waar: er komen geen grote windmolenparken op Kythira. Het afgelopen jaar was cruciaal, en op het allerhoogste niveau in Griekenland zijn belangrijke besluiten genomen. De langverwachte goedkeuring door de secretaris-generaal van Milieu en Water van het Ministerie van Milieu is eindelijk een feit. Deze goedkeuring verbiedt de installatie van industriële windmolenparken in de Natura 2000-gebieden van het eiland. Daarmee zijn eenentwintig van de laaste dertig geplande windturbines voor Kythira theoretisch automatisch
De zwerfkatten van Aroniadika
Vorige week hebben we samen met een aantal vrijwilligers van Animal Aid Kythira vijftien zwerfkatjes in Aroniadika kunnen vangen en laten steriliseren. Dat is geen eenvoudige klus, want die schichtige beestjes lok je niet zomaar naar je toe. Daarvoor heb je een kattenval nodig, een lekker hapje, een handdoek en vooral: geduld. Soms duurt het uren voordat een kat daadwerkelijk in de val loopt. Tijdens het wachten kletsen we wat met elkaar, drinken ergens
Roussos Keramika
Een van onze favoriete familiebedrijven op Kythira is Roussos Keramika. Bij een bezoek aan hun prachtige workshop en winkel in Kato Livadi, of de winkel in het centrum van Chora tijdens de zomermaanden, word ik een beetje hebberig van al die mooie schalen, kopjes, mokjes, borden en nog veel meer. De ontwerpen, die met veel passie en liefde zijn gemaakt en beschilderd, stralen gewoon van creativiteit. Deze Kytheriaanse pottenbakkersfamilie is inspirerend. Hun collectie bestaat
Gelukkig Nieuwjaar
Afgelopen maandag (29/12) kwamen we weer thuis na twee gezellige kerstweken in Nederland. De dag ervoor waren we aangekomen in Athene om daar een middag en avond door te brengen in de Grote Stad. Op die zondag tussen kerst en oud en nieuw was het opvallend druk; zó druk hebben we het er nog nooit gezien. Het leek wel alsof alle Atheners die dag een rondje Acropolis gingen doen. Of was het toch de
Boomplantdag op Kythira
Na de brand in juli was tien procent van het eiland zwartgeblakerd. Na de regen in oktober en november is het zwarte roet weggespoeld en zien we op de kale bergen groene grastapijtjes verschijnen. Kom je dichterbij, dan is de variatie aan herfstbloemetjes enorm. De natuur herstelt zich, en dat is elke dag een feestje om te zien. Wat wel een doorn in het oog is, zijn de zwartverbrande staken van