Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Kerst op Kythira
Het duurde even voordat wij in hogere kerstsferen kwamen. Op 23 december werd het de hoogste tijd om de kerstversieringen op te hangen. Buiten werd nog een boom opgesierd met lichtjes, dat staat toch altijd zo gezellig als je s’ avonds aan komt rijden. Het ‘kerstgevoel’ kwam laat op gang. Tweede Kerstdag met uitgebreide lunch bij Petros en Clive thuis. A crazy afternoon! De koning(in) van het feest op 2e kerstdag. Petros dus! Tijd voor
De Olijf-Pluk-Weken 2010
Hoe gaat dat een week olijven plukken in Griekenland? “Op Kythira? Is dat een eiland maar waar ligt dat dan? Wie gaat er nu werken in een vakantie?” Blijkt Kythira boven Kreta te liggen en net onder de Peloponnesos. Kreta is bekend bij 99% van alle mensen. Maar Kythira…misschien bij 1%? Eén van de plekjes met de meeste zonuren van het hele mediterrane gebied. De wind waait de lucht altijd weer open. Naast zon, zee
Ontdek je plekje
Oktober was voor ons de Doe-Eens-Wat-Anders-Weken. Na een zomer lang gasten ontvangen en het Guesthouse op orde houden proberen we wat tijd vrij te maken. Er valt nog zo veel te zien op Kythira en op sommige plekken zijn we nog nooit of al lange tijd niet meer geweest. Die heerlijke wandeling eind september, zie zomerverhalen 2010, smaakt naar meer. Aangezien we in oktober nog wel veel gasten hebben zijn we in de ochtenduren
Zomerverhalen 2010
Het guesthouse zit bommetje vol tot eind september. En we halen ons nog meer werk op de hals door een aantal huizen in Frilingianika en Aroniadika te gaan verhuren. Weten we wel wat ons te wachten staat? De noodtroepen staan paraat want vanaf half juli komt Irene helpen. Voor de was, de poets, de strijk. Niet dat wij niets meer doen, er is altijd wel iets te doen. Zeg maar gerust heel veel te doen. En
Het Leven
Het leven op een Grieks eiland, Kythira. De niet te missen zondagochtend markt in Potamos. Op de ‘platia’ in Potamos. Dan is het tijd voor een koffie met iets lekkers of toch liever een ouzo met gegrilde inktvis….. Het zijn voor ons drukke tijden. We hebben veel gasten héél veel gasten. In één week hadden we 18 bedden bezet inclusief Frili Palace. Dat wil zeggen elke 3 dagen schone lakens en 36 handdoeken
Rupsen en een aswolk
De natuur is prachtig maar soms…. De Aswolk IJsland doet weer gek? Een paar jaar geleden nog knoeien met het spaargeld van vele Nederlanders en nu vulkanen die uitbarsten. Europa staat op z`n kop en nu is het de natuur en komt er geen mensenhand of brein aan te pas (toch?). Voor velen een gigantische financiële strop en heel veel teleurgestelde vakantiegangers. Ook wij hadden er last van. Twee stellen die niet konden komen…. Wie
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte