Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Een bijzonder Paasweekend
En dan is het zo maar weer eind maart. Het Grieks-Orthodoxe Paasfeest is in zicht. We krijgen Griekse en Belgische gasten. De Grieken nemen weer vrienden mee. Op naar een vol huis. Ver vantevoren wordt er al druk heen en weer gebeld over De Paaslunch op zondag 4 april. Door de Grieken welteverstaan. Op het menu staat geit of lam, het dankoffer aan God voor de wederopstanding van Christus. We zullen met meer dan 20
Maart, verrukkelijke bloemenmaand
Maart en april zijn de mooiste maanden om van de voorjaarsbloei, in Griekenland in het algemeen en op Kythira in het bijzonder, te genieten. Met af en toe een bui, een dagje wind, mist van zee maar vooral heel veel zonneschijn is het ideaal wandelweer. De vele wilde bloemen staan ‘gewoon’ langs de weg, zijn te vinden op en naast de wandelpaden, in de olijfboomgaarden en er zijn ’tapijtjes’ vol kleurige bloemetjes. Heerlijk om
Reisverslag autoreis 65+ van Assen naar Kythira
Reisverslag van Jan en Bertha Snippe van Assen naar Kythira met de eigen auto maart 2010 DAG 1 Onze reis per eigen auto voert ons van Assen naar Irschenberg. Irschenberg ligt ca. 40 km ten zuiden van München. In Irschenberg overnachten we in Gasthof Kramerwirt dat ligt een kilometer van de snelweg. Na een goede nachtrust gaan we de verder richting Oostenrijk. DAG 2 Bij het eerste tankstation dat we tegenkomen kopen we een vignet
Voedsel voor oog en maag
Albert is niet slank meer….maar mager….en gespierd. Wat wil je ook de hele dag is hij buiten aan het werk met hout, steen en zand. Zijn haren wapperen vanzelf in de krul en het grijs oogt blond. Tezamen met een frisse buitentint op z`n kop ziet hij er uit of hij net op vakantie is geweest. Dat wil ik ook. Echter mijn haar hangt in pieken om mijn hoofd, een bosje stro noem
Failliet Griekenland
Dat het een spannende tijd mag worden is voor heel Griekenland een feit. Nagenoeg failliet. Een nieuwe regering die flink aan de bak moet. Het is een hele zware opgave een belastingstelsel om te vormen, het grootste probleem is geen geld, daar kennen we voorbeelden genoeg van. De EU, zo lees ik in een artikel, meldt:”Geen reddingsplan voor Griekenland”” wel solidariteit. Hoe ver de soliraditeit gaat en wat er dan precies mee bedoeld wordt
WinterWerk
Onze jongste aanwinst: Mavromatti Precies twee jaar geleden zijn we geemigreerd naar Griekenland. De plannen voor een Guesthouse waren er maar we hadden nog niets, alleen een plan. Ons eigen huis was nog niet klaar, we hadden nog niet eens een verbouwvergunning. En we hadden al helemaal geen verblijfsvergunning. Wat volgens de EU regels dikke onzin is maar we zijn wel in Griekenland; veel papieren, veel stempels en vage regels. Wie ons dan had gezegd
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte