Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
Het Koksma archief, vervolg
Er wordt nu zelfs al gesproken over een permanente expositie op Kýthira over de periode van 1960 – 1971. De periode waarin ing. Koksma tezamen met vele vrijwilligers het eiland heeft voorzien van een aantal basis behoeften. De geplande datum van de expositie is nog altijd juli 2014. Anita
De veerboot
De veerboot Vinsentzo Kornaros vaart weer sinds eind februari. De haven van Athene, Pireas, Kreta, Antikythira en Gythion zijn zo allemaal in een paar uur te bereiken vanaf Kythira. De veerboot is een heel ontspannen vervoer en bij mooi weer zitten we lekker buiten. We hebben een lijst met boodschappen te doen op het vaste land. Om ook even een “break” te hebben besluiten we om op een woensdag met de veerboot naar Gythion
Zeg het met bloemen
Voor de tijd van het jaar is het prachtig weer in West-Europa, wat een feest. Na een paar dagen flink wat regen is het hier op Kythira gelukkig weer droog maar wel koud. Met slechts 10 graden loop ik nu in mijn dikste winterkleding. Zodra de zon doorkomt is het, zelfs met 10 graden, wel meteen lekker warm. Door al die regen, best veel deze winter, en zon, nog meer, is het al prachtig
Wandeling Freatsi
“We gaan naar Freatsi.” “Je bedoelt Fratsia?” “Nee! Freatsi.” ‘”Huh, nooit van gehoord. Ligt dat op Kýthira?” Zo begon ons gesprek en trokken we de wandelschoenen aan en gingen op een mooie dag op pad om dit dorp te verkennen. Kythira heeft meer dan 60 dorpen en gehuchten waar niet zelden slechts een paar gezinnen permanent wonen dan kan deze er ook nog wel bij. Freatsi echter is een geheel verlaten dorp en we weten
Kop of munt?
Zie hier een bronzen munt, tenminste een deel er van, uit de Byzantijnse periode. Die is lang en begint rond 300 vChr met Alexander de Grote en stopt in 1453. Toen kwamen de Turken aan de macht. Albert heeft dit bronzen muntje gevonden op het eiland en er moeten nog veel meer zijn, diep in de aarde verstopt. Of toch niet zo diep je moet alleen goed weten wat je zoekt. Na het muntje goed
Onze buurvrouw
Onze buurvrouw, 78 jaar jong kwam afgelopen zomer (2013) met een heel wonderlijk verzoek. Of we 2 flessen zeewater mee wilden nemen van onze dagelijkse strand siësta. Wat was het geval? Ze heeft al heel lang last van haar knie. Dik en opgezwollen kan die zijn, reusachtig zoals ze met haar armen omschrijft of haar broekspijp omhoog tilt en een denkbeeldige lijn trekt. Lunch bij de buurvrouw thuis. Albert kan het niet laten alvast