Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Verhuizen naar Frilingianika
Zodra de zon opkomt beginnen ze te praten. Steeds harder en harder tot het avond wordt en dan is het weer rustig. Wij verstaan ze niet terwijl ze toch erg hard praten, soms oorverdovend. Volgens de kenners praten ze de hele dag over wat ze willen en waar ze zijn. Dat doen ze met het tegen elkaar wrijven van hun vleugels: krekels dus. Heel veel krekels. Je ziet ze (bijna) niet maar je hoort

Reisverslag Athene-Kythira met kinderen
Verslag van Simone Hein van 28 april tot 7 mei 2008 Vervoer Vliegtuig – huurauto – veerboot. Route Athene – Nafplion – Monemvasia – Kythira – Athene Na zondag de laatste spullen te hebben ingepakt, probeerden we op tijd te gaan slapen. ’s Nachts om drie uur zouden we in de auto moeten zitten om er zeker van te zijn dat we het vliegtuig vanuit Keulen gingen halen. De reis verliep voorspoedig, de afstand viel

Nederlandse kat Tipsie
Tipsie met een grote groene salamander Ik(Anita) heb wel een paar slapeloze nachten gehad: om Tipsie. Op een gegeven moment at hij bijna niet meer, dronk niet meer en begon erg onaangenaam uit z’n bekje te ruiken. Het was zaterdagmiddag dat wij concludeerden dat het nu echt tijd werd om de dierenarts in te schakelen. We kregen haar echter pas maandagochtend te pakken. Gelukkig konden we binnen een uur terecht. Omdat Tipsie de neiging

Broer op bezoek
MEI 2008 Dertig april: Koninginnedag in Nederland! Voor ons een familiedag in Griekenland. Jacco, Simone, Vera, Lotte en Niek zijn gearriveerd, wat een feest. Om 11 uur ’s ochtends komen ze aan met de boot. Aan de koningin, sorry, hebben wij in het geheel niet meer gedacht. Daar staan ze dan, zo dichtbij, maar nog op de boot Het gesprek van de dag is: de-tas-van-Vera. Deze ligt nog ergens op het vliegveld van Athene. Men

Rondje Mani
Rondje Mani, april 2008 door Albert Blok en Anita Snippe met de eigen auto vanaf Kythira. Manische bloemenpracht Vanaf Kythira kun je aan beide kanten van het eiland de ‘vingers’ van de Peloponnesos zien. Op heldere dagen zie je de witte dorpjes en de stranden op het vaste land liggen. Bij avond zie je de lichten van de dorpjes gezellig schijnen. De Peloponnesos heeft dus de vorm van een hand, waarbij onder aan de middelvinger

Griekse manieren
Begin april hebben we een auto gekocht. Een witte Opel Agila(wie had dat gedacht?). De auto staat nog niet op onze naam. De overschrijvingt zal in Athene moeten gebeuren zoals zoveel dingen op het eiland. Maar laat dit maar over aan onze autoverkoper. Binnen een week is het geregeld en als we op een zaterdagochtend om 11.00 uur bij hem op de stoep staan horen we dat de auto op dat moment niet verzekerd is.

Onze buurvrouw
Onze buurvrouw, 78 jaar jong kwam afgelopen zomer (2013) met een heel wonderlijk verzoek. Of we 2 flessen zeewater mee wilden nemen van onze dagelijkse strand siësta. Wat was het geval? Ze heeft al heel lang last van haar knie. Dik en opgezwollen kan die zijn, reusachtig zoals ze met haar armen omschrijft of haar broekspijp omhoog tilt en een denkbeeldige lijn trekt. Lunch bij de buurvrouw thuis. Albert kan het niet laten alvast

Mirte
Onze eerste Mirte likeur! Over een een maand of 2 weten we hoe het smaakt, het heeft nu iets van een hoestdrankje, nog even geduld! Anita

Het Koksma Archief
Waarom kwamen er Nederlanders in de jaren 60 naar het eiland? Het is een indrukwekkend verhaal en onze vriend Jean Bingen, die half in Nederland en half op het eiland woont, heeft een groot archief met verhalen en foto’s en tekeningen. Reden: hij was er zelf bij aanwezig als student ingenieur, nog mooier hij heeft er ook zijn vrouw leren kennen(nog altijd heel gelukkig samen). Inmiddels is de Culturele organisatie op het eiland de

Sneeuw!
Op het Taigetos gebergte aan de overkant op de Peloponessos! Altijd indrukwekkend om dat te zien vanaf ons huis. Overigens is deze foto genomen vanaf de westkust achter Gerakari. Het is trouwens prachtig weer waardoor de natuur al volop bloeit. Het eiland wordt elke dag een beetje geler en geuriger met dank aan de brem. Het kluswerk is trouwens klaar. De terrassen beneden zijn nog groter geworden en mooi. Komt dat zien!!! Het was tijd

Nog een klus
Het vertrouwde geluid van een draaiende cementmolen, gehak op stenen, Griekse stemmen op de achtergrond en dat alles op ons terrein. Kortom een nieuwe klus, er wordt weer wat gebouwd. Maar eerst afgebroken en dat doet altijd een beetje pijn. Over 3 dagen zal het al klaar zijn. Dan neem ik het wat ruimer. Laat zeggen een week. Immers de planning was dat onze klussers de eerste week van januari al aan de slag zouden

De monniksrob
Afgelopen week heeft Dimitris Baltzis in de baai van Kapsali een monniksrob gezien en op de foto vast kunnen leggen. Voor foto’s en een kort verslag van hem in het Engels en in het Grieks klik dan hier. De monniksrob wordt met uitsterven bedreigd door overbevissing, vervuiling en jagers. Er zijn slechts nog een paar honderd in leven. Men schat in dat er ca 4 paren Kýthira als thuishaven hebben. De monniksrob, Monachus Monachus, was
