Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Rondje Agia Elessa
Zeg maar gerust een ronde. En een hele mooie, in het Zuiden. Met als hoogtepunten de kerk Agios Dimitrios, de vallei van Manitochori, Felotti baai en de vele indrukwekkende rotspartijen onderweg. Last but not least, diverse soorten landschappen volgen elkaar snel op. Kythira op haar best! De wandeling start in het dorp Gerakianika daar treffen we al de eerste bijzonderheid aan. De gaten in de huizen. Zie de foto hierboven. Een overblijfsel van de bouwmethodes

Verliefd op Kythira?
Hoe kan het dat de Griekse eilanden zo veel aantrekkingskracht hebben? Dat er mensen zijn die elk jaar een nieuw eiland bezoeken of juist mensen die elk jaar naar hetzelfde eiland gaan weten wij inmiddels van onze gasten. Zelf hebben wij bij lange na niet alle eilanden gezien en zijn blijven ‘hangen’ op Kythira. We wonen er zelfs, en nog altijd met veel plezier. Extra leuk is het dan om een artikel tegen te komen

De Ezel
“Ik zie helemaal nergens een ezel op het eiland”. Horen wij vaak van onze gasten. Dat klopt, er zijn er ook niet veel meer. Ooit was de ezel, gáidaros in het Grieks, hét vervoermiddel op het eiland. Zo horen wij vaak vertellen door de oudere bewoners. De auto heeft de ezel vervangen en de 4WD en Pickup’s zijn niet meer weg te denken als handige hulpmiddelen met veel PK en laadvermogen. Toch hebben een

Kumquat
Mijn vangst van vandaag, uit eigen gaard, zijn deze kleine oranje vruchtjes: Kumquat. Wel 300! Je kunt ze, zo uit de hand, met schil en al eten. Ze smaken een beetje bitter zoet. Ook lekker om er een likeurtje van te maken of wat ik ga doen ‘een zoetje van de lepel’ – gliko tou koutaliou – op z’n Grieks. Heerlijk over dikke lobbige Griekse yoghurt, cheese cake of als extra feestelijke verwennerij bij

The Daily Telegraph, Australie
Afgelopen jaar hebben wij bezoek gehad van meerdere ’travel writers’. Reizigers die hun reiservaringen in een blog verwerken, een artikel schrijven voor een tijdschrift of voor een krant. Karen Halabi is een ’travel writer’ en troffen wij afgelopen najaar op een paar gezamenlijke bijeenkomsten. Ze werd nieuwsgierig naar het guesthouse en zo hebben wij op een ochtend gezellig gepraat over ons leven en werk op Kythira. Haar artikel zou uitsluitend gaan over het eiland zelf

Kruidentuintje
Albert is al een dikke maand bezig met het aanleggen van een OudGrieks terras. Althans de stenen zijn oud…Toch krijgt hij veel lovende woorden van onze klusjes mannen Jiannis en Vangelis. En heel veel tips. Vandaag legt hij de laatste hand aan het terras en kunnen we verder met de beplanting. Eerst uitgraven om de grond te verbeteren en dan weer heerlijk veel kruiden terugplaatsen. De ‘oude’ kruiden hebben we verplaatst naar de prive tuin

De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte

Athene en Aegina
ATHENE In het voor- en najaar een aantal dagen doorbrengen in Athene is echt een aanrader. Ook voor ons. We doen er wat inkopen, eten eens iets meer exotisch en we gaan een beetje cultuur snuiven. Al struinend door Athene ontdekken we altijd iets nieuws in deze stad met ca 5 miljoen inwoners. Toch voelt het alsof we in een groot dorp zijn. Voor een vliegvakantie naar Kythira moet je via Athene reizen, en

Oliebollen bakken in de zon
Vijf pakken oliebollenmix van Koopmans, een ‘vasilopita‘, een kilo chocolaatjes uit Potamos, 5 liter Glühwein en heel veel gezelligheid op een zonnig terras bij ons thuis. Zo namen we afscheid van de laatste middag van 2024 met oliebollen bakken in de zon. Het had ook net zo goed regen kunnen zijn en bitter koud hoor. Wat het weer zal zijn op 31 december is elk jaar een verrassing, ook op een Grieks eiland. De

Serieuze zaken (maar we eindigen gezellig)
Regen Het is december en het regent. De laatste keer dat het zó regende in deze periode (verrassend veel dus) lijkt al heel wat jaren geleden. We zijn er blij mee. De natuur knapt er van op en het groene gras komt nu overal tevoorschijn. Ik verbaasde mij daar jaren geleden al over: dat groene Kythira in december. De tweede lente noem ik dat, met lammetjes en jonge geitjes en de eerste wilde bloemen

De olijvenpluk zit er weer op
Het is maandagochtend en de zon is in al haar kleurenpracht aan het opkomen als om 6:45 de olijvenplukkers aanschuiven voor een laatste ‘Albert ontbijtje’ van hun olijf-pluk-week. Om 8:15 vertrekt het vliegtuig naar Athene en gaat iedereen vanaf daar zijns weegs na een heerlijke week op Kythira. Het is tevens de afsluiting van ons 15e Guesthouse seizoen en die eindigen we deze keer niezend en snotterend. Oeps. Een verkoudheidje ging rond in de

Van olijf tot olie
Deze eerste week van olijf tot olie was weer een onvergetelijke ervaring in de olijfboomgaarden van Kythira en in de olijfpers. ‘Ik wist niet dat dit zo leuk was om te doen’ riep er eentje al na een dag plukken. Een paar dagen later stroomde de olie uit de olijfjes zo op haar bordje, een soort van overtreffende trap volgde. Dwepen de Griekse goden met hun nectar, bij ons op Kythira is het de
