Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Alle nieuwsberichten 2009
maart 2015, Kythira Beste lezer Onderstaande nieuwsberichten komen van ons oude blog. Het verouderde blog. Het allereerste nieuwsbericht staat helemaal aan het eind. Om terug te kunnen lezen wat wij in het hectische jaar 2009 hebben meegemaakt scroll je naar beneden, dan begin je bij het begin. Omdat het allemaal korte verhaaltjes zijn, en hier en daar best grappig of herkenbare Griekse gekkigheden, hebben wij deze nieuwsberichten overgenomen in het vernieuwde blog. Opdat er niets

Kerst op Kythira
Pyter, dank je wel voor de foto’s van december op Kythira. de supermarkt in Potamos, de slager in Potamos, de zondagse markt in Potamos. In de winter beperkt tot een paar kraampjes. waar komt deze bus vandaan? Heilige Dimitrios. Eiland Kythira. Staat er op. Eiland is hier nog geschreven in Oudgrieks. In 1976 is het nieuwgrieks geintroduceerd. De bus is dus al heel oud en staat al jaren op dezelfde plek. Een vorm van kunst ontstaat

De Olijf-Pluk-Weken 2009
Vanaf 24 oktober arriveren de eerste gasten voor het olijven plukken. Tot op het laatste moment zijn we bezig geweest om de gezamenlijke ruimte, de grote woonkeuken, af te maken. We gaan hier wel ontbijt en diner verzorgen dus het moet er picobello uitzien en werkbaar zijn. Het is natuurlijk heel erg spannend zo’n eerste olijfpluk samen met gasten. Wat staat ons allemaal te wachten? En wat dacht je van de plukkers? Twee dagen voor de

Van Mitata naar Paleopolis
Na al die maanden werken is het hoogste tijd voor iets anders, een eiland verkenning, een wandeling. Samen met onze vriend James Prineas zijn gezin en nog een aantal genodigden. We gaan met hem mee op een nieuwe verkenningstocht. Er is een lokale Griekse gids bij, Jiannis Protopsaltis. Na de wandeling worden we verwacht bij taverna Skandia in Paleopolis alwaar de eigenaresse Evanthia een heerlijke vissoep voor ons klaar heeft staan. Na de lunch

Nog eens verhuizen!
DE VERHUIZING Hoe zat het nog maar weer? Januari 2008 zijn we begonnen in een huurhuis in Manitochori in het Zuiden van het eiland. In juni 2008 zijn we verhuisd naar een heel klein huur-appartement in Frilingianika. Februari 2009 was de renovatie klaar van ons Eerste Griekse Huis en konden we over, eindelijk! Ondertussen was de bouw van het guesthouse in volle gang. Kortom nog een verhuizing in oktober 2009. Precies een jaar na de start van

Zomerverhalen 2009
Hoe waren nu onze eerste maanden als gastheer en gastvrouw van Guesthouse Xenonas Fos ke Choros? Het was leuk, vermoeiend, intensief en vooral heel erg wennen. Eigenlijk lagen we in juli al op apegapen en toen stonden we nog maar aan de start, de echte pret moest nog beginnen. Hadden we een keuze? nou dit was onze keuze. Gewoon meegegaan in het ritme en dat hebben we gedaan. Het geeft veel voldoening als wij de

Vrolijk (Grieks) Pasen!
Wanneer de zoete bedwelmende geur van de gele brem zich vermengd met wierook en zich verspreidt over heel Kythira, en de lekker ruikende roze jasmijn in onze binnenplaats in volle bloei staat, dan kan dat maar een ding betekenen: het is de grote week voor Pasen. Voor deze feestelijke week komen vele buren en bekenden uit Athene naar Kythira voor een extra lang paasweekend. De vakantiehuizen worden geopend, stoepjes worden nog eens extra

Rian’s Jubileum Week
ΗιεπερδεπιεπΗοερα! In 2023 komt Rian voor de tiende keer naar Kythira voor de Speciale Vakantie Week StilteWandelen met Mindfulness. Met direct aansluitend Rian’s Jubileum Week. StilteWandelen en Mindfulness Op Kythira zijn is altijd speciaal maar als je besluit om te komen StilteWandelen in combinatie met mindfulness dan is het een zeer gelukkig ‘huwelijk’. Dat blijkt wel uit het succes van de afgelopen jaren. Het is namelijk de ultieme eiland ervaring op Kythira, je

Syros
“Gaan jullie met de taxi naar Ano Syros? De vragen komen van onze gastheer Matthew van dat leuke hotelletje middenin het centrum van Ermoupoli, de hoofdstad van Syros. We vertellen hem dat we lopend gaan. Grote verschrikte ogen kijken ons aan. Dat zijn flink wat trappen omhoog zo hadden we al ontdekt. Maar ze zijn fantastich mooi daar wil je gewoon op- en aflopen en veel langer dan 30 minuten naar Ano Syros kan

Carnaval
Als de laatste nieuwjaarstaart ‘vassilopita’ van menige vereniging of clubje is aangesneden en verorberd, zo halverwege februari, dan zijn de voorbereidingen voor het carnaval al ver daarvoor begonnen. Carnaval? Op Kythira? Jawel carnaval oftewel ‘apokries’ is een fenomeen in Griekenland. Een traditie die ca 200 jaar geleden is ontstaan. Het is niet een feestje van drie dagen maar het begint eigenlijk al op 17 januari. Op de naamdag van de heilige Andonis.

Krabbels VI
De herder maant ons te stoppen. Hij vraagt wat we daar aan het doen waren op dat boerenweggetje? We hadden hem een uur daarvoor al gespot in zijn witte auto zonder nummerbord én helemaal links van de ‘hoofdweg’ stapvoets rijdend, ondertussen speurend naar zijn geitenkudde. Het is een bitterkoude februari dag met harde wind. Die geiten zijn natuurlijk ergens aan het schuilen in een behaaglijk en beschut bosje. Net zoals wij de auto

Animal Aid Kythira
Tijdens mijn dagelijkse winter wandeling kan ik zo maar door wel zeven verschillende buurdorpen lopen. Extra leuk is het als ik een van de buren tegenkom. Soms passeren we elkaar met een enkele groet maar vaker is er tijd voor een gesprekje en/of krijg ik weleens een stukje pita toegestopt. Zelfgemaakt. Er wordt dan van me verwacht dat ik meteen ga proeven:”en? en? hoe smaakt het ?”… Met mijn mondvol kan ik niet anders
