Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Thuis?
29 februari 2008 Al weer 10 dagen terug op Kythira? eh thuis! Wanneer ontwaken we uit deze heerlijke droom? Van veel zon, zee en blauwe luchten? Of zal de wekker echt zo afgaan en is het 6.30 uur in de ochtend? Of staan we, al dagdromend, toch ergens in de file in regenachtig Nederland, vol stress omdat we te laat dreigen te komen voor onze volgende afspraak? Nee, het is geen droom. We wonen echt
ALBERT & ANITA
Sinds februari 2008 wonen wij Albert (Blok, 1966, Beilen) en Anita (Snippe, 1968, Emmen) op het prachtige Griekse eiland Kythira. Anderhalf jaar later openden wij de deuren van ons guesthouse Fos ke Choros, Licht en Ruimte. Allebei komen we uit een geheel andere bedrijfstak en het beheren van een guesthouse was voor ons een totaal nieuwe ervaring. De grote overeenkomst tussen ons beide is dat ons werk ook onze hobby is. Zo hebben we
Het Vertrek en de Terugkeer
JANUARI 2008 Zaterdag 26 januari dan gaan we rijden. Ja, rijden met een hele grote Peugeot Boxer waar wij onze leukste en belangrijkste inboedel in gaan proppen. Vrijdag is het propdag. Na onze UitZwaaiBorrel zijn we meteen gaan pakken. Na een paar weken kasten leeghalen, spullen sorteren en alles in verhuisdozen bergen staat onze benedenverdieping inmiddels bomvol. Op iedere doos hebben we meteen maar melding gemaakt van de inhoud en niet onbelangrijk het aantal kilogrammen.
Autoreis van Groningen naar Kythira
Groningen, de avond voor vertrek De dag voor vertrek En dit moet ook nog mee. Help! Reisverslag van een auto reis van Groningen naar Kythira in 2008. Tevens de emigratie van Albert Blok en Anita Snippe Zaterdagochtend 26 januari, het is vroeg, donker en het regent licht. We vertrekken met een tjokvolle bestelbus richting de Oale Grieze (voor de niet-Groningers De Martinitoren). Net voordat het lijkt dat we er zijn, slaan we linksaf en rijden
Ons eerste Griekse huis
Het is 14 februari 2009 en sinds een week wonen wij in ons Eerste Eigen Griekse Huis. En het is knus, praktisch en alles werkt. Het is gewoon heerlijk om er nu te wonen na er 1 jaar en 9 maanden naar uit te hebben gekeken. We gaan even terug in de tijd. In mei 2007 hebben we mondeling de koop gesloten. September 2007 is het beschreven bij de notaris. De bouwvergunning is aangevraagd
Onze emigratie voorbereiding 2005 – 2007
Mijn hele leven droom ik al van een huis op een berg met uitzicht op zee. Simpel toch? Ook zeg ik mijn hele leven al dat ik niet voor altijd in Nederland zal blijven wonen. Waarom niet? Grenzen verleggen? Nieuwe ontdekkingen doen? Andere mensen met andere inzichten leren kennen? Kan dat dan niet in Nederland? Zeg het maar, het zit ergens (steeds minder) diep weggestopt. Ik denk dat het realiseerbaar is, maar wanneer? UITZICHT
Vrolijk (Grieks) Pasen!
Wanneer de zoete bedwelmende geur van de gele brem zich vermengd met wierook en zich verspreidt over heel Kythira, en de lekker ruikende roze jasmijn in onze binnenplaats in volle bloei staat, dan kan dat maar een ding betekenen: het is de grote week voor Pasen. Voor deze feestelijke week komen vele buren en bekenden uit Athene naar Kythira voor een extra lang paasweekend. De vakantiehuizen worden geopend, stoepjes worden nog eens extra
Rian’s Jubileum Week
ΗιεπερδεπιεπΗοερα! In 2023 komt Rian voor de tiende keer naar Kythira voor de Speciale Vakantie Week StilteWandelen met Mindfulness. Met direct aansluitend Rian’s Jubileum Week. StilteWandelen en Mindfulness Op Kythira zijn is altijd speciaal maar als je besluit om te komen StilteWandelen in combinatie met mindfulness dan is het een zeer gelukkig ‘huwelijk’. Dat blijkt wel uit het succes van de afgelopen jaren. Het is namelijk de ultieme eiland ervaring op Kythira, je
Syros
“Gaan jullie met de taxi naar Ano Syros? De vragen komen van onze gastheer Matthew van dat leuke hotelletje middenin het centrum van Ermoupoli, de hoofdstad van Syros. We vertellen hem dat we lopend gaan. Grote verschrikte ogen kijken ons aan. Dat zijn flink wat trappen omhoog zo hadden we al ontdekt. Maar ze zijn fantastich mooi daar wil je gewoon op- en aflopen en veel langer dan 30 minuten naar Ano Syros kan
Carnaval
Als de laatste nieuwjaarstaart ‘vassilopita’ van menige vereniging of clubje is aangesneden en verorberd, zo halverwege februari, dan zijn de voorbereidingen voor het carnaval al ver daarvoor begonnen. Carnaval? Op Kythira? Jawel carnaval oftewel ‘apokries’ is een fenomeen in Griekenland. Een traditie die ca 200 jaar geleden is ontstaan. Het is niet een feestje van drie dagen maar het begint eigenlijk al op 17 januari. Op de naamdag van de heilige Andonis.
Krabbels VI
De herder maant ons te stoppen. Hij vraagt wat we daar aan het doen waren op dat boerenweggetje? We hadden hem een uur daarvoor al gespot in zijn witte auto zonder nummerbord én helemaal links van de ‘hoofdweg’ stapvoets rijdend, ondertussen speurend naar zijn geitenkudde. Het is een bitterkoude februari dag met harde wind. Die geiten zijn natuurlijk ergens aan het schuilen in een behaaglijk en beschut bosje. Net zoals wij de auto
Animal Aid Kythira
Tijdens mijn dagelijkse winter wandeling kan ik zo maar door wel zeven verschillende buurdorpen lopen. Extra leuk is het als ik een van de buren tegenkom. Soms passeren we elkaar met een enkele groet maar vaker is er tijd voor een gesprekje en/of krijg ik weleens een stukje pita toegestopt. Zelfgemaakt. Er wordt dan van me verwacht dat ik meteen ga proeven:”en? en? hoe smaakt het ?”… Met mijn mondvol kan ik niet anders