Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Thuis?
29 februari 2008 Al weer 10 dagen terug op Kythira? eh thuis! Wanneer ontwaken we uit deze heerlijke droom? Van veel zon, zee en blauwe luchten? Of zal de wekker echt zo afgaan en is het 6.30 uur in de ochtend? Of staan we, al dagdromend, toch ergens in de file in regenachtig Nederland, vol stress omdat we te laat dreigen te komen voor onze volgende afspraak? Nee, het is geen droom. We wonen echt
ALBERT & ANITA
Sinds februari 2008 wonen wij Albert (Blok, 1966, Beilen) en Anita (Snippe, 1968, Emmen) op het prachtige Griekse eiland Kythira. Anderhalf jaar later openden wij de deuren van ons guesthouse Fos ke Choros, Licht en Ruimte. Allebei komen we uit een geheel andere bedrijfstak en het beheren van een guesthouse was voor ons een totaal nieuwe ervaring. De grote overeenkomst tussen ons beide is dat ons werk ook onze hobby is. Zo hebben we
Het Vertrek en de Terugkeer
JANUARI 2008 Zaterdag 26 januari dan gaan we rijden. Ja, rijden met een hele grote Peugeot Boxer waar wij onze leukste en belangrijkste inboedel in gaan proppen. Vrijdag is het propdag. Na onze UitZwaaiBorrel zijn we meteen gaan pakken. Na een paar weken kasten leeghalen, spullen sorteren en alles in verhuisdozen bergen staat onze benedenverdieping inmiddels bomvol. Op iedere doos hebben we meteen maar melding gemaakt van de inhoud en niet onbelangrijk het aantal kilogrammen.
Autoreis van Groningen naar Kythira
Groningen, de avond voor vertrek De dag voor vertrek En dit moet ook nog mee. Help! Reisverslag van een auto reis van Groningen naar Kythira in 2008. Tevens de emigratie van Albert Blok en Anita Snippe Zaterdagochtend 26 januari, het is vroeg, donker en het regent licht. We vertrekken met een tjokvolle bestelbus richting de Oale Grieze (voor de niet-Groningers De Martinitoren). Net voordat het lijkt dat we er zijn, slaan we linksaf en rijden
Ons eerste Griekse huis
Het is 14 februari 2009 en sinds een week wonen wij in ons Eerste Eigen Griekse Huis. En het is knus, praktisch en alles werkt. Het is gewoon heerlijk om er nu te wonen na er 1 jaar en 9 maanden naar uit te hebben gekeken. We gaan even terug in de tijd. In mei 2007 hebben we mondeling de koop gesloten. September 2007 is het beschreven bij de notaris. De bouwvergunning is aangevraagd
Onze emigratie voorbereiding 2005 – 2007
Mijn hele leven droom ik al van een huis op een berg met uitzicht op zee. Simpel toch? Ook zeg ik mijn hele leven al dat ik niet voor altijd in Nederland zal blijven wonen. Waarom niet? Grenzen verleggen? Nieuwe ontdekkingen doen? Andere mensen met andere inzichten leren kennen? Kan dat dan niet in Nederland? Zeg het maar, het zit ergens (steeds minder) diep weggestopt. Ik denk dat het realiseerbaar is, maar wanneer? UITZICHT
Tradities
Zo zitten we met familie en vrienden aan een kerstmaal in Nederland en zo zijn we weer thuis en staan we oliebollen te bakken in onze tuin op Kythira. Bij terugkomst was het stralend weer en verdwenen de 120 oliebollen op de laatste dag van het jaar als sneeuw voor de zon. Laat die maar rollen bij vrienden en bekenden die even langs kwamen voor een hapje en een drankje. Een lekkere traditie en
Kamara Kousounari
Kamára > καμάρα = boog. Een gebogen ruimte op Kythira noemen we een kamára. Dat kan een doorgang zijn maar het kan ook een huis zijn, of dienen als onderdeel van een huis. Of je ziet ineens in het landschap diverse kamares die met de lange kanten aanelkaar zijn gebouwd, soms wel drie of vier op een rijtje. Heel bijzonder. Om een beetje een idee te krijgen zal ik je een paar voorbeelden geven.
Een wel heel originele kerstboom
Areopoli Het was in februari dit jaar dat we afreisden ‘naar de overkant’. We dompelden ons onder in de winterse Griekse gloed van de schitterende bergdorpen Dimitsana en Stemnitsa, lees hier het verslagje. Wat niet in dit stukje staat geschreven is dat we nog twee nachtjes in Gythio verbleven. Nu vind ik dit dorp in de winter een beetje grijs en donker en qua hotel hadden we er ook niet bepaald een goede herinnering
De olijf-pluk-weken 2022
Ben je in november op Kythira dan weet je een ding zeker: de olijven koorts heerst. En dit jaar was het heftiger dan ooit. Zeker na die lang verwachte dag met dikke vette regenbuien begin november lijkt iedereen op het eiland te zijn besmet. De jacht op het groene goud is begonnen… *klik op een foto om deze te vergroten voor een heerlijke olijfboomgaard impressie Op 1 november begon bij ons het
In de olijfpers
Toen was het eindelijk zover: vers geperste olijfolie proeven in de olijfpers! Na vier zonnige dagen plukken togen we vol trots met een aanhanger olijven naar de pers. En wat een kanjers, de olijven én de plukkers, de topscore van 2019 is verbroken! Fantastisch gedaan. In 2019 was het ook de laatste keer dat we z’n allen in de olijfpers waren want 2020 en 2021 waren uitgevallen vanwege…corona. Niet voor niets waren
Olijven plukken
Het was half oktober toen de allereerste olijven dit jaar zijn geplukt. Uit onze eigen gaard. Door mijn ouders. Wat een feest! Enerzijds omdat mijn ouders na de corona jaren eindelijk weer met hun voetjes op Kytheriaanse bodem stonden en anderzijds omdat de specifieke olijfbomen voor tafelolijven vol hingen. Twee jaar lang hing er bijna geen één in de bomen en hebben we zonder zelf ingemaakte olijven gedaan. Maar dit jaar, met bijna 20