Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Krabbels IV
Het dorpsfeest “Komen jullie zaterdag?” vraagt de buurvrouw. Jaarlijks op 18 januari is het de ‘paniyiri’, het dorpsfeest, van Pitsinades. Vanwege de naamdag Ajios Athanasios*. Het gelijknamige kerkje in ons dorp wordt speciaal geopend, opgetuigd en buren en bekenden worden uitgenodigd. De dag wordt altijd verzorgd door Manolis, een van de weinige vaste inwoners in het dorp. Manolis is voor drie maanden vertrokken naar Australië, familliebezoek. Zijn broer Jiannis, die voor de gelegenheid uit
The Kytherians
The Kytherians De Kytherianen. Een boekje vol met fantastische verhalen over de bewoners op het eiland Kythira. Van 1904 tot heden. Over het leven op een Grieks eiland van toen en nu. Van dagelijkse grappige gesprekjes tot aan het levensverhaal van een eilandbewoner in een notendop. Over buren, en ooms en tantes van de schrijver. Maar ook over windmolens en taxichauffers. Elke dag (her)lees ik een verhaaltje uit dit boek. De prachtige foto’s, in
Gelukkig Nieuwjaar!
Vanaf een koud en zonnig Kythira wensen wij je een heel Gelukkig Nieuwjaar. We zijn net terug van een weekje kerst in Nederland. Nu, na een paar dagen thuis, hebben we alle weertypes al weer ondergaan. En gevoeld. Arriveren met het vliegtuig in een storm. De volgende ochtend ontbijten in de warme zon. Kraakheldere vergezichten, een windstille wandeling door de dorpjes rond het guesthouse zonder jas. Vol bewondering kijken naar kleurrijke zonsondergangen en vandaag
Banana
**december 2022: het stukje grond met bouwplan is verkocht en er wordt zelfs al gebouwd. Wat wordt het mooi. Voor ons is het heel bijzonder om nu binnen te kunnen lopen in een huis wat we voorheen alleen virtueel hebben gezien. Ons plan is nu echt geworden. De planning is dat in januari 2023 het huis klaar is. Dan kunnen de eigenaren beginnen met de inrichting. December 2019 Tijdens onze vele wandelingen door
De Olijf Pluk Weken 2019
Tijdens de (bijna) zomers aandoende Olijf Pluk Weken 2019 zijn er records gebroken. Allereerst hebben we met z’n allen de meeste olijven ooit bij elkaar geharkt. Vijfentwintighonderd kilo groene olijven. Groene olijven zijn nog niet helemaal rijp en ze geven een andere smaak aan olijfolie. Iets pittiger. Aan de boom verkleuren groene pers olijven, voornamelijk koroneiki op Kythira, naar lichtpaars, donkerpaars en daarna zwart. Zwarte olijven zijn rijpe olijven. Dit jaar waren er nauwelijks
Een record!
Als alles meezit wordt er wel eens een record gebroken. En zo gebeurde. Het is net topsport. Het was prachtig weer, volle bomen met veel olijven, grote bomen en lange mensen. De perfecte ingrediënten voor een super olijf-pluk-week. Alle geplukte olijven bij elkaar wogen maar liefst 698 kilo. Dat van de lange mensen, de olijvenplukkers dus, is een grapje van de Grieken en horen we elk jaar wel een keertje. “Dat is
De olijf-pluk-weken 2018
De olijf-pluk-weken 2018 gaan zeker niet de boeken in als top olijven jaar. Wel als de meest internationale. Niet alleen uit alle hoeken van Nederland kwamen er deelnemers ook Moskou en Engeland waren in dit tiende olijf-pluk-jaar vertegenwoordigd. Om die reden werd het gedurende de wekelijkse kookworkshop van Griekse Maria nog chaotischer dan we gewend zijn. Met een diversiteit van vier verschillende talen in de keuken, want we wilden ook weten hoe alles
Krabbels II
“Ik wil in het voorjaar graag naar Kythira komen maar ik heb een spinnenfobie, wat raden jullie mij aan?” Zelf ben ik ontzettend bang voor spinnen, zeker als ze razendsnel over de vloer rennen met hun vele en vooral veel te lange poten. Een spin, hangend in een web is nog geen pretje maar wel overzichterlijker. Voor mij althans. Totdat het web stukgaat. Dan is er paniek want de spin is uit beeld. Het
Krabbels I
Ik ben in het souterrain. Daar waar de wasmachine staat. En de droger en kasten vol met beddengoed. En een wand met heel veel gereedschap en verf en allerhande materialen. Ik hoor iets: “Miauw miauw”, dat klinkt niet als Kardoula of Mavromati. Albert zit boven, in de keuken, achter de computer. Hij hoort mijn geroep en komt er snel aan, met een zaklantaarn. “Is het geen egeltje?” vraagt hij. Ooit hadden wij jonge egeltjes
Foto’s en video’s
Wil je meer foto’s en video’s van Kythira zien? En je hebt een instagram account? Volg ons dan via @aGreekisland. Vanwege dit heel erg drukke jaar kwam het mij wel goed uit om af en toe ‘alleen’ een fotootje te plaatsen op instagram en/of facebook. Het schrijven van een verhaal voor de blog kwam een beetje in het gedrang vanwege de bouw van het huis Spiti RoMieke . Alles is wonderwel goed verlopen en voor ons
Olijven plukken?
Olijven plukken? Hoezo? Ze waaien als vanzelf uit de bomen. Het weer op Kythira deed ons deze zomer verbazen. Wel drie keer een tropische regenbui uiteraard gevolgd door de gebruikelijke snoeihete zonnige dagen. Het ideale recept voor een snelle rijping van de groene olijfjes. Van groen naar zwart. Zwarte olijven zijn 100% rijpe olijven. Die hangen wat losser aan de takken en zwarte olijven zijn er al veel. Eind september werd Kythira geteisterd door
Spiti RoMieke
Het is 11 november 2016 dat Romy en Mieke de eigenaren werden van dit schattige huisje in Potamos. Althans, wat er over was van wijlen een huis. Er stonden nog 4 muren en er hing een half dak dat steunde op verrotte balken. Toch werden ze hopeloos verliefd op de plek, de sfeer, de kleine stadstuin en niet onbelangrijk: een jarenlange droom van ‘een vakantiehuis op een Grieks eiland’ gaat nu uitkomen.