Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Verliefd op Kythira?
Hoe kan het dat de Griekse eilanden zo veel aantrekkingskracht hebben? Dat er mensen zijn die elk jaar een nieuw eiland bezoeken of juist mensen die elk jaar naar hetzelfde eiland gaan weten wij inmiddels van onze gasten. Zelf hebben wij bij lange na niet alle eilanden gezien en zijn blijven ‘hangen’ op Kythira. We wonen er zelfs, en nog altijd met veel plezier. Extra leuk is het dan om een artikel tegen te komen
De Ezel
“Ik zie helemaal nergens een ezel op het eiland”. Horen wij vaak van onze gasten. Dat klopt, er zijn er ook niet veel meer. Ooit was de ezel, gáidaros in het Grieks, hét vervoermiddel op het eiland. Zo horen wij vaak vertellen door de oudere bewoners. De auto heeft de ezel vervangen en de 4WD en Pickup’s zijn niet meer weg te denken als handige hulpmiddelen met veel PK en laadvermogen. Toch hebben een
Kumquat
Mijn vangst van vandaag, uit eigen gaard, zijn deze kleine oranje vruchtjes: Kumquat. Wel 300! Je kunt ze, zo uit de hand, met schil en al eten. Ze smaken een beetje bitter zoet. Ook lekker om er een likeurtje van te maken of wat ik ga doen ‘een zoetje van de lepel’ – gliko tou koutaliou – op z’n Grieks. Heerlijk over dikke lobbige Griekse yoghurt, cheese cake of als extra feestelijke verwennerij bij
The Daily Telegraph, Australie
Afgelopen jaar hebben wij bezoek gehad van meerdere ’travel writers’. Reizigers die hun reiservaringen in een blog verwerken, een artikel schrijven voor een tijdschrift of voor een krant. Karen Halabi is een ’travel writer’ en troffen wij afgelopen najaar op een paar gezamenlijke bijeenkomsten. Ze werd nieuwsgierig naar het guesthouse en zo hebben wij op een ochtend gezellig gepraat over ons leven en werk op Kythira. Haar artikel zou uitsluitend gaan over het eiland zelf
Kruidentuintje
Albert is al een dikke maand bezig met het aanleggen van een OudGrieks terras. Althans de stenen zijn oud…Toch krijgt hij veel lovende woorden van onze klusjes mannen Jiannis en Vangelis. En heel veel tips. Vandaag legt hij de laatste hand aan het terras en kunnen we verder met de beplanting. Eerst uitgraven om de grond te verbeteren en dan weer heerlijk veel kruiden terugplaatsen. De ‘oude’ kruiden hebben we verplaatst naar de prive tuin
Diros grotten, nieuws!
De prachtige Diros grotten net onder Areopolis, zie rondje Mani – Peloponessos, zijn door ons bezocht in het voorjaar van 2008. In een bootje met een gids waanden wij ons in een sprookjeswereld. De grotten zijn al heel erg oud maar pas ca 60 jaar geleden ontdekt. Veel is ingestort maar toch gaan de archeologische onderzoeken gewoon door. De meest recente ontwikkeling is het stel van 3800 v. Chr. wat in “lepeltje-lepeltje” houding is gevonden.
Een boeiende week Persoonlijke Ontwikkeling
Een boeiende week Persoonlijke Ontwikkeling op Kythira is voorbijgevlogen. Ons weerzien met Ineke (de coach), het kennismaken met de deelnemers, die stuk voor stuk met hoge verwachtingen naar Kythira komen, en ‘slechts’ een weekje hebben. Er zijn verwachtingen over de coach, hun verblijf, zichzelf en ook enigzins over het eiland. Met Ineke heeft men al kennis kunnen maken in de weken voorafgaand aan hun vertrek. Gezamenlijk aankomen op het eiland is het begin van een
Wandelen op uniek Kythira
Afgelopen zaterdag is er een belangrijke stap gezet tot het behoud van de identiteit van Kythira. Er is een samenwerkingsovereenkomst getekend tussen de gemeente Kythira/Antikythera, KIPA (een stichting ter bevordering van de cultuur op Kythira), Medina (mediterraan instuut voor natuur en cultuur) en Kythera Hiking. Doel is om de vele oude en overgroeide paden weer in ere te herstellen. En met elkaar te verbinden zodat er een breed netwerk ontstaat van wandelpaden. Rekening houdend
Zomerverhalen 2017
De zinderende zomerhitte is nu, zo eind september, wel voorbij. Het was onze heetste zomer sinds onze emigratie in 2008 naar Kythira. Afgelopen juli was het regelmatig over de veertig graden of er dicht tegenaan. Dat voelt als een braadoven. Zie ons dan gaan, trap op en af met een stofzuiger en schoonmaakemmers: ons werk is dan ineens een stuk vermoeiender. Voor de zon-zee- en strandtoerist is het grandioos. Heerlijke luie, lome dagen aan
Griekenland: 365 dagen per jaar
Griekenland: 365 dagen per jaar een super vakantieland. Wist je dat Grieken van wintersport houden? Wellicht heb je nog nooit een Griek voorbij zien skiën in Oostenrijk, Italie of Frankrijk? Dat kan kloppen, want ze blijven in eigen land voor de wintersport. Er zijn hoge bergen genoeg. Met sneeuw. En georganiseerde ski-oorden. Ontdek het zelf. Op Kythira weten we al veel langer dat niet alleen de zomermaanden maar ook het voor- en najaar perfecte vakantie maanden
Myrtidia House
*Ter informatie voor alle lezers en volgers van ons blog: Myrtidia House is niet te koop of te huur. Myrtidia House is een feit! Hierbij presenteren wij je met veel plezier het resultaat van de renovatie van een 130 jaar oud Grieks huisje. Vrijstaand, met een bescheiden tuintje met één grote olijfboom, 1800 meter van zee en naast het klooster Panagia Mirtidiotissa. Een super kans waar we beiden vol voor zijn gegaan. Met
Filmsterren!
Voor anderhalf uur waanden we ons twee filmsterren op Kythira. Brigitte Bardot! riep mede filmster Giorgos, de taxi chauffeur uit Karavas, al naar me. Iets te veel eer voor mijn eerste acteerprestatie ooit. Wellicht brachten mijn blonde lokken hem vijftig jaar terug in de tijd… Het ontbrak hem zeker niet aan (Grieks) spraakwater én om het middelpunt van de show te zijn. Toen de filmploeg was vertrokken liepen wij al weer met