Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Corona vaccinatie op Kythira
Deze week is de corona vaccinatie op Kythira gestart. Als eerste zijn de medewerkers van het ziekenhuis gevaccineerd. Daarna komen de diverse leeftijdsgroepen aan de beurt met als eerste de kwetsbare ouderen. Met je persoonlijke AMKA (sofi) nummer is het mogelijk om on-line zelf een afspraak te maken via een speciaal voor de gelegenheid opgezette website https://emvolio.gov.gr/. Dat zal nog een hele operatie worden met de grote groep niet digitale ouderen in Griekenland. Zoals
Gelukkig Nieuwjaar!
Χρόνια πολλά, καλή χρόνια! Al zitten we in een lockdown de goede wensen voor 2021 galmen toch over het eiland: Gelukkig Nieuwjaar! We hebben op 31/12 zelfs oliebollen gebakken. Nou ja, Albert dus. Ik heb ze vooral gegeten. Het bakken ging met horten en stoten. Eerst een plekje uit de wind zoeken, daarna uit de regen en tot slot dan toch maar even binnen een toost uitbrengen. En proosten op het nieuwe jaar. De
Tasia en Theodoris Petroxielos
Wat een prachtig ongekunsteld filmpje over Tasia en Theodoris Petroxielos. Gewone mensen op een Grieks eiland die hun kipjes en geitjes diverse keren per dag verzorgen. Van de geitenmelk worden kazen en ‘rizogalo’ gemaakt. De verse eitjes en de groentes, zoals ronde komkommers, verkopen ze oa op de markt in Potamos. En in Livadi (in de zomermaanden elke woensdag vanaf 18:00). Ongecompliceerd lijkt het ook. Maar niets is minder waar. Te weinig regen of
Fijne kerstdagen
Hoe extra bijzonder is het om elkaar dit jaar fijne kerstdagen toe te wensen? Hoe klein je het ook moet vieren, des te groter zal het geluk zijn als de vrijheid er weer is. Reikhalzend kijken wij ook uit naar een nieuw jaar. Een schoon jaar. Een wereld vrij van een virus dat nu al bijna een jaar lang letterlijk de kroon spant. Het gesprek van de dag is. Ooit kreeg ik een
Krabbels V
Het zal wel komen van het regelmatige wandelingetje in de omgeving dat ik af en toe een euforisch vakantie gevoel ervaar. Sta ik ineens in een dorp waar ik in tijden niet ben geweest. Zo’n dorpje als Kypriotianika bijvoorbeeld. Het ligt erg hoog en de vergezichten zijn formidabel. Ineens hoor ik een dorpsbewoner roepen: ‘hé Anita!’. ‘Ha George’, antwoord ik verrast, ‘je bent er nog?’ Door corona is de reis naar zijn vrouw in
Ze kwam toch!
Leiderschapscoach Ineke Hilhorst hou je niet zo maar tegen. Ze kwam toch! Na maanden wachten en popelen en hopen was het voor haar geen issue om niet te komen. En een aantal deelnemers dachten er net zo over. De speciale vakantie week Persoonlijke Ontwikkeling op Kythira werd een lange week van tien heerlijke dagen. Het was begin oktober, Kythira was nog altijd corona vrij en het weer was aangenaam zomers. Een cadeautje om in
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte