Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Alle nieuwsberichten 2009
maart 2015, Kythira Beste lezer Onderstaande nieuwsberichten komen van ons oude blog. Het verouderde blog. Het allereerste nieuwsbericht staat helemaal aan het eind. Om terug te kunnen lezen wat wij in het hectische jaar 2009 hebben meegemaakt scroll je naar beneden, dan begin je bij het begin. Omdat het allemaal korte verhaaltjes zijn, en hier en daar best grappig of herkenbare Griekse gekkigheden, hebben wij deze nieuwsberichten overgenomen in het vernieuwde blog. Opdat er niets

Kerst op Kythira
Pyter, dank je wel voor de foto’s van december op Kythira. de supermarkt in Potamos, de slager in Potamos, de zondagse markt in Potamos. In de winter beperkt tot een paar kraampjes. waar komt deze bus vandaan? Heilige Dimitrios. Eiland Kythira. Staat er op. Eiland is hier nog geschreven in Oudgrieks. In 1976 is het nieuwgrieks geintroduceerd. De bus is dus al heel oud en staat al jaren op dezelfde plek. Een vorm van kunst ontstaat

De Olijf-Pluk-Weken 2009
Vanaf 24 oktober arriveren de eerste gasten voor het olijven plukken. Tot op het laatste moment zijn we bezig geweest om de gezamenlijke ruimte, de grote woonkeuken, af te maken. We gaan hier wel ontbijt en diner verzorgen dus het moet er picobello uitzien en werkbaar zijn. Het is natuurlijk heel erg spannend zo’n eerste olijfpluk samen met gasten. Wat staat ons allemaal te wachten? En wat dacht je van de plukkers? Twee dagen voor de

Van Mitata naar Paleopolis
Na al die maanden werken is het hoogste tijd voor iets anders, een eiland verkenning, een wandeling. Samen met onze vriend James Prineas zijn gezin en nog een aantal genodigden. We gaan met hem mee op een nieuwe verkenningstocht. Er is een lokale Griekse gids bij, Jiannis Protopsaltis. Na de wandeling worden we verwacht bij taverna Skandia in Paleopolis alwaar de eigenaresse Evanthia een heerlijke vissoep voor ons klaar heeft staan. Na de lunch

Nog eens verhuizen!
DE VERHUIZING Hoe zat het nog maar weer? Januari 2008 zijn we begonnen in een huurhuis in Manitochori in het Zuiden van het eiland. In juni 2008 zijn we verhuisd naar een heel klein huur-appartement in Frilingianika. Februari 2009 was de renovatie klaar van ons Eerste Griekse Huis en konden we over, eindelijk! Ondertussen was de bouw van het guesthouse in volle gang. Kortom nog een verhuizing in oktober 2009. Precies een jaar na de start van

Zomerverhalen 2009
Hoe waren nu onze eerste maanden als gastheer en gastvrouw van Guesthouse Xenonas Fos ke Choros? Het was leuk, vermoeiend, intensief en vooral heel erg wennen. Eigenlijk lagen we in juli al op apegapen en toen stonden we nog maar aan de start, de echte pret moest nog beginnen. Hadden we een keuze? nou dit was onze keuze. Gewoon meegegaan in het ritme en dat hebben we gedaan. Het geeft veel voldoening als wij de

Tradities
Zo zitten we met familie en vrienden aan een kerstmaal in Nederland en zo zijn we weer thuis en staan we oliebollen te bakken in onze tuin op Kythira. Bij terugkomst was het stralend weer en verdwenen de 120 oliebollen op de laatste dag van het jaar als sneeuw voor de zon. Laat die maar rollen bij vrienden en bekenden die even langs kwamen voor een hapje en een drankje. Een lekkere traditie en

Kamara Kousounari
Kamára > καμάρα = boog. Een gebogen ruimte op Kythira noemen we een kamára. Dat kan een doorgang zijn maar het kan ook een huis zijn, of dienen als onderdeel van een huis. Of je ziet ineens in het landschap diverse kamares die met de lange kanten aanelkaar zijn gebouwd, soms wel drie of vier op een rijtje. Heel bijzonder. Om een beetje een idee te krijgen zal ik je een paar voorbeelden geven.

Een wel heel originele kerstboom
Areopoli Het was in februari dit jaar dat we afreisden ‘naar de overkant’. We dompelden ons onder in de winterse Griekse gloed van de schitterende bergdorpen Dimitsana en Stemnitsa, lees hier het verslagje. Wat niet in dit stukje staat geschreven is dat we nog twee nachtjes in Gythio verbleven. Nu vind ik dit dorp in de winter een beetje grijs en donker en qua hotel hadden we er ook niet bepaald een goede herinnering

De olijf-pluk-weken 2022
Ben je in november op Kythira dan weet je een ding zeker: de olijven koorts heerst. En dit jaar was het heftiger dan ooit. Zeker na die lang verwachte dag met dikke vette regenbuien begin november lijkt iedereen op het eiland te zijn besmet. De jacht op het groene goud is begonnen… *klik op een foto om deze te vergroten voor een heerlijke olijfboomgaard impressie Op 1 november begon bij ons het

In de olijfpers
Toen was het eindelijk zover: vers geperste olijfolie proeven in de olijfpers! Na vier zonnige dagen plukken togen we vol trots met een aanhanger olijven naar de pers. En wat een kanjers, de olijven én de plukkers, de topscore van 2019 is verbroken! Fantastisch gedaan. In 2019 was het ook de laatste keer dat we z’n allen in de olijfpers waren want 2020 en 2021 waren uitgevallen vanwege…corona. Niet voor niets waren

Olijven plukken
Het was half oktober toen de allereerste olijven dit jaar zijn geplukt. Uit onze eigen gaard. Door mijn ouders. Wat een feest! Enerzijds omdat mijn ouders na de corona jaren eindelijk weer met hun voetjes op Kytheriaanse bodem stonden en anderzijds omdat de specifieke olijfbomen voor tafelolijven vol hingen. Twee jaar lang hing er bijna geen één in de bomen en hebben we zonder zelf ingemaakte olijven gedaan. Maar dit jaar, met bijna 20
