Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Olive Picking in Kythira
De zomerhitte heeft nog maar net toegeslagen of we denken al weer aan olijven plukken. Hoe dat komt? Enerzijds omdat de olijfbomen vol met bloesem hangen en er hier en daar zelfs al kleine olijfjes beginnen te groeien. En anderzijds… dit ontzettend leuke filmpje. Gemaakt door olijven plukker Nelleke. Ik kwam het onlangs tegen, opgeslagen in een mapje op mijn computer, met Nog-Te-Publiceren. Want dat mocht van Nelleke. Bedankt Nelleke! ´Rise and shine, come
Bedrijven uitgelicht: Elichrysos
Het is midden mei en het heeft de hele ochtend geregend. Een zachte regen. En vooral een schone regen. Dit buitje heeft al het stof en rode Sahara zand van auto’s, huizen en planten gespoeld. De zon breekt door en het wordt helder, zo helder dat de contouren van Kreta zelfs zijn te zien. De nog altijd vele wilde bloemen zijn kleuriger dan ooit. Er is nauwelijks wind. We rijden naar het strand voor
Krabbels III
Een trillende hond, een wilde kat en een portie ‘geurige’ verse vis. Allemaal in de auto op weg van Livadi naar huis, ca 20 minuten rijden. Voordat ik naar Livadi rij, haal ik eerst de buurvrouw van 84 op, want daar begint het allemaal mee. De instap van onze auto is een hoge horde voor haar. Het wordt nog ingewikkelder met in haar ene hand een wandelstok, een handtas en op de andere arm
De familie Chlentzos
De familie Chlentzos uit Logothetianika. Ze vertellen over hun dagelijkse leven. En over vroeger. Een generatie die is opgegroeid met ezels en zonder stromend water en electriciteit. Dat laatste wordt ervaren als luxe. Voor deze luxe betaal je en daardoor blijft er niets over om op zij te zetten. Zoiets zet je aan tot nadenken, over dingen die ogenschijnlijk zo gewoon zijn in het leven. Of toch niet? We kijken al uit naar een
Grieks Pasen, StilteWandelen en Mindfulness
Grieks Pasen Grieks Pasen, StilteWandelen en Mindfulness. Zo begon dit jaar onze eerste Speciale Vakantie Week met Rian Coumou op Kythira. De deelnemers waren erg nieuwsgierig om een glimp op te kunnen vangen van deze belangrijkste jaarlijkse Griekse traditie. Nadat iedereen was gearriveerd, geinstalleerd en voorzien van een kopje thee en koffie, in een warm zonnetje, namen we ze mee naar Avlemonas. De Griekse Paas sfeer openbaarde zich gedurende het vallende avondlicht. Steeds meer
Aanbieding mei én juni
In mei en in juni hebben we nog een paar hele bijzondere plekjes beschikbaar. Kom en laat je verrassen door de rust en schoonheid van een Grieks eiland. Van Kythira! Even een greep: ongerepte stranden, ontspannen bevolking, spannende wandelpaden, op een enkele pizza na kun je overal super lekker Grieks eten en vooral heel veel stilte. Waar vind je dat alles nog? En pssst…in mei en in juni zijn er nauwelijks toeristen. Iets voor
Het Archeologisch Museum
Tijdens de aardbeving in 2009 is het archeologisch museum in de hoofdstad Chora-Kythira dusdanig beschadigd dat openstelling niet langer mogelijk was zonder gevaar voor de bezoekers. Het is dicht tot op de dag van vandaag. Dat geeft nog al eens wat verwarring omdat in de toeristische gidsen het museum nog wordt genoemd voor een bezoek. Logisch natuurlijk. Het kleine Byzantijnse museum in Kato Livado, met de onvermoeibare beheerder Kyria Erato. was tenminste een antwoord
Onze buurvrouw
Onze naaste buurvrouw Panajota heeft een nieuw huisgenootje. Een piepklein schattig hondje die zo door haar vertroeteld wordt dat het beestje van gekkigheid niet weet waar ze naartoe moet rennen. Onder de tafel tussen de stoelpoten geeft de beste ‘bescherming’ en Panajota loopt er schaterend omheen. Ze geniet van deze ‘kali parea’ – fijn gezelschap. Aan het eind van afgelopen zomer vroeg ze me al of ik een klein hondje wist, liefst een
BoomPlantDag
Op vijf december zijn er driehonderd bomen geplant op initiatief van de middelbare school op Kythira. Een project van een aantal jaren want om driehonderd bomen te planten, die allemaal gestekt zijn uit de oorspronkelijke begroeiing, is een hele klus. Het cruciale moment is altijd dat iemand met dit geweldige idee op de proppen komt en er iemand is die de boompjes kan leveren. Leraar Dimitris kwam met het idee en de tuinspecialist van
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Gespot in de olijfpers op Kythira, Tsipras en Dijsselbloem, samen goed voor 86 miljard…olijfjes! Geperst tot olijfolie om de samenwerking gesmeerd te laten verlopen. In de hoop en verwachting dat we er ooit letterlijk de vruchten van zullen plukken, al zijn er in Europa op het moment van schrijven veel grotere problemen en bedreigingen. Zo stond Griekenland jarenlang in het middelpunt van de (wereld) belangstelling echter, ‘dat financiële wanbeleid’ verbleekt snel bij datgene waar
Griekenland Magazine
Het december nummer van Griekenland Magazine is uit met een aantal artikelen gewijd aan het Ultieme EilandGevoel. De eilanden Paros, Milos én Kythira worden in een adem genoemd. Van de eerste twee weet ik dat niet want daar ben ik nooit geweest, maar Kythira heeft zeker het ultieme eilandgevoel. Als je mij vraagt wat dat dan is, het ultieme eilandgevoel, zal ik je antwoorden: dat je, waar je ook gaat over het eiland, altijd de zee kunt
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Het is lang geleden dat ik ’s morgens bij het wakker worden dacht: “he het is zaterdag, het is weekend”. Dat speciale-zaterdag-gevoel van een hele lange dag zonder dat er verplichtingen zijn. Zal dat komen omdat de laatste olijvenplukkers vanochtend zijn vertrokken? Of omdat wij samen zaterdag en zondag hebben vrijgehouden? Of omdat het toevallig sinds weken, maanden voor mijn gevoel, weer eens regent? Ik hou het op een combinatie van bovenstaande. In de zonovergoten