Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Zomerverhalen 2009
Hoe waren nu onze eerste maanden als gastheer en gastvrouw van Guesthouse Xenonas Fos ke Choros? Het was leuk, vermoeiend, intensief en vooral heel erg wennen. Eigenlijk lagen we in juli al op apegapen en toen stonden we nog maar aan de start, de echte pret moest nog beginnen. Hadden we een keuze? nou dit was onze keuze. Gewoon meegegaan in het ritme en dat hebben we gedaan. Het geeft veel voldoening als wij de
Inkopen doen in Athene
Omdat we nog niet genoeg spullen hebben(?!) gaan we een paar dagen naar Athene. Zeg maar gerust moeten naar Athene. Om alle appartementen te voorzien van fijne keukenspullen kom je toch gauw terecht bij de IKEA, en die hebben ze in Griekenland. Maar liefst twee in Athene. En zo is er een waslijst met kleine en grote spullen. Hoe we dat allemaal in ons autootje krijgen is een probleem van latere orde. Beneden in de
De bouw van ons guesthouse 2
Project FOS KÈ CHÓROS II 1 juni 2009 De laatste maand voor de oplevering! De bouw van ons guesthouse verloopt voorspoedig maar elke dag wordt spannender en spannender. Juli is “proef-draai-maand” en in augustus gaan we echt open. Het is hard werken voor iedereen ook wij moeten ons koppie erbij houden, nog een stopcontact hier, een tegeltje daar, kranen bestellen, matrassen, lakens het is een hele waslijst. Een walk of fame heb ik gister met onze aannemer
Klusjes
Nederland Albert reist begin mei naar Nederland. Voor één hele week. Een dergelijke lange scheiding hebben wij samen nog niet eerder meegemaakt. Hij gaat onze spullen inpakken, de laatste lading, en laten bezorgen in Athene. De spullen staan sinds al maanden bij een oom in Bovensmilde in de schuur van zijn boerderij. Mijn ouders (Anita) brengen er regelmatig nog wat bij van door ons aangeschafte spullen in Nederland. Het vervoer van Bovensmilde naar Athene gaat
Dagtrip Antikythera
Dagtrip van Kythira naar Antikythera met de veerboot.(vanwege wijzigingen in de veerboottijden kan het zijn dat een dagtrip niet lukt, kijk op onze website voor de juiste tijden). Met Walter, Albert en Anita De hoogste tijd voor een bezoek aan Antikythera. Al jaren lokt dit eiland gelegen voor de kust van Kythira en Kreta. Waarom eigenlijk? Omdat de zon er, vanaf Kythira gezien, zo mooi op schijnt? Of omdat er slechts 45 mensen wonen? Of
Bezoek, bezoek en bezoek uit Ollandia
Pa en Ma Snippe Het waren twee heerlijke weken met pa en ma Snippe. Na het paasfeest hebben we nog heel veel samen ondernomen. Hier een kleine overzichtje waar we oa allemaal geweest zijn? Zijn dit de tropen? nee het is gewoon op Kythira bij de bronnen van Karavas. Hier bij de bron van AmirAli. De kerk in Karavas. Na Mylopotamos rij je door naar Kato Chora. Een oude venetiaanse stad met de Venetiaanse leeuw
Het Archeologisch Museum
Tijdens de aardbeving in 2009 is het archeologisch museum in de hoofdstad Chora-Kythira dusdanig beschadigd dat openstelling niet langer mogelijk was zonder gevaar voor de bezoekers. Het is dicht tot op de dag van vandaag. Dat geeft nog al eens wat verwarring omdat in de toeristische gidsen het museum nog wordt genoemd voor een bezoek. Logisch natuurlijk. Het kleine Byzantijnse museum in Kato Livado, met de onvermoeibare beheerder Kyria Erato. was tenminste een antwoord
Onze buurvrouw
Onze naaste buurvrouw Panajota heeft een nieuw huisgenootje. Een piepklein schattig hondje die zo door haar vertroeteld wordt dat het beestje van gekkigheid niet weet waar ze naartoe moet rennen. Onder de tafel tussen de stoelpoten geeft de beste ‘bescherming’ en Panajota loopt er schaterend omheen. Ze geniet van deze ‘kali parea’ – fijn gezelschap. Aan het eind van afgelopen zomer vroeg ze me al of ik een klein hondje wist, liefst een
BoomPlantDag
Op vijf december zijn er driehonderd bomen geplant op initiatief van de middelbare school op Kythira. Een project van een aantal jaren want om driehonderd bomen te planten, die allemaal gestekt zijn uit de oorspronkelijke begroeiing, is een hele klus. Het cruciale moment is altijd dat iemand met dit geweldige idee op de proppen komt en er iemand is die de boompjes kan leveren. Leraar Dimitris kwam met het idee en de tuinspecialist van
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Gespot in de olijfpers op Kythira, Tsipras en Dijsselbloem, samen goed voor 86 miljard…olijfjes! Geperst tot olijfolie om de samenwerking gesmeerd te laten verlopen. In de hoop en verwachting dat we er ooit letterlijk de vruchten van zullen plukken, al zijn er in Europa op het moment van schrijven veel grotere problemen en bedreigingen. Zo stond Griekenland jarenlang in het middelpunt van de (wereld) belangstelling echter, ‘dat financiële wanbeleid’ verbleekt snel bij datgene waar
Griekenland Magazine
Het december nummer van Griekenland Magazine is uit met een aantal artikelen gewijd aan het Ultieme EilandGevoel. De eilanden Paros, Milos én Kythira worden in een adem genoemd. Van de eerste twee weet ik dat niet want daar ben ik nooit geweest, maar Kythira heeft zeker het ultieme eilandgevoel. Als je mij vraagt wat dat dan is, het ultieme eilandgevoel, zal ik je antwoorden: dat je, waar je ook gaat over het eiland, altijd de zee kunt
De Olijf-Pluk-Weken 2015
Het is lang geleden dat ik ’s morgens bij het wakker worden dacht: “he het is zaterdag, het is weekend”. Dat speciale-zaterdag-gevoel van een hele lange dag zonder dat er verplichtingen zijn. Zal dat komen omdat de laatste olijvenplukkers vanochtend zijn vertrokken? Of omdat wij samen zaterdag en zondag hebben vrijgehouden? Of omdat het toevallig sinds weken, maanden voor mijn gevoel, weer eens regent? Ik hou het op een combinatie van bovenstaande. In de zonovergoten