Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Een familie Snippe weekje
Hoe krijg je de familie een weekje naar Kythira? Door 50 te worden! Aldus geschiedde. Ik had een geweldige verjaardag en mijn familie een heerlijke vakantie. Wij ook trouwens. Door werk en school en studie kon lang niet iedereen erbij zijn (deels was mijn missie dan toch mislukt?) en achteraf is dat maar goed ook. Nu toerden we met z’n elven in drie en soms vier auto’s over het eiland. Bedenk daar nog eens
Hout in overvloed
Na afgelopen zomer* was het te voorzien: hout in overvloed op Kythira. Een buurman verscheept met enige regelmaat een grote hoeveelheid gekapt hout naar Athene, voor zijn dochter en haar gezin. Het is geen koude winter geweest en de houtkachel ging bij ons alleen een paar keer aan voor de gezelligheid. Voor alle duidelijkheid, ook op Kythira heb je een verwarming nodig in de winter, zeker ’s avonds. De houtkap op Kythira kwam eind
Tien jaar op Kythira!
Op 19 februari stuurt mijn moeder via de familie whatsapp een berichtje. Het is op die dag precies 10 jaar geleden dat mijn ouders ons naar het vliegveld brachten voor het definitieve uitzwaai moment. Het was heel erg vroeg in de ochtend, buiten was het aardedonker en het was ontzettend koud. De handschoenen gingen aan en dus ook mee naar Griekenland. Ons huis in Groningen was nog niet verkocht en toch trokken we de
De enige echte Griekse Vissoep
“Zal ik volgende week vissoep voor jullie maken?” vraagt Evanthia Protopsalti van restaurant Skandia. Zelfs na de zojuist verorberde lunch loopt het water ons al in de mond. “Ja graag” roepen we alle vier in koor met glimmende oogjes (oa van de wijn). Het is half januari, het is zondagmiddag en het is gezellig toeven en warm en knus, zo naast de houtkachel van het restaurant. We hebben net besloten dat we dit iedere
Ondertussen
Ondertussen op Kythira waren de eerste 10 dagen van het nieuwe jaar zonnig en zacht. Sinds een paar dagen is de atmosfeer onrustig en valt er met enige regelmaat wat regen en het is ietsje koeler. Met die regen zijn we reuze blij. En echt koud is het nog steeds niet. Dat was een jaar geleden wel anders, toen zaten we rond deze tijd letterlijk in de sneeuw. Vanwege het aangename weer loop ik al
Gelukkig Nieuwjaar
Vanaf een zonnig Grieks eiland wensen wij je een heel gelukkig en gezond en vrolijk nieuwjaar –Καλή Χρονιά. Met veel mooie reizen en avonturen en we zien je uiteraard graag op Kythira verschijnen. We zijn net drie dagen terug van twee weken vakantie in Nederland. Onze reis ging van Berlicum naar Schiermonnikoog, en heel veel er tussenin, en van bitterbal naar stamppot. Wij zijn bijgepraat met familie en vrienden en hebben sinds 10 jaar
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte