Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Ondertussen op Kythira
Ondertussen op Kythira is het bloedheet. De zee is zalig verfrissend en met een parasol, of boom of rots, in de buurt is dat ook het beste wat je nu kunt doen: op het strand rondhangen en niets doen. (Al geldt dat niet voor ons, er wordt gewerkt) De avonden zijn zalig koel en gevuld met feestjes, exposities in Potamos en Kapsali, wederom een filmavond en de nieuwste Kyhera Summer Edition is uit. Deze prachtige

De dag nadat…
…61% van de Grieken tekenden voor een OXI tijdens het Griekse referendum. Een nee met verschillende achtergronden. De een wil de drachme terug. Een ander vindt dat Duitsland te veel macht heeft in de EU, of dat het Europese beleid on-democratisch is. De schulden van Griekenland zijn veel te hoog en onbetaalbaar. Of…”We zijn er destijds, in 2001, ingeluisd door de EU, we voelen ons vernederd, ik hou van mijn vaderland…” Zo kan ik nog

De dag voor…
…het Griekse referendum. Uit historisch oogpunt zijn dit interessante tijden. Totdat je er zelf middenin zit. Afgelopen week werd ik met de dag nerveuzer en het over en weer spel tussen de EU/IMF en Griekenland met de dag harder. Wat kan ik er aan veranderen? Wij kunnen niet stemmen. We volgen het laatste nieuws en we praten er vooral heel veel over. Met vrienden, met de buren en een heel klein beetje met de gasten.

Last Minute!
Geheel onverwacht kregen wij vandaag een annulering van een studio en een appartement van 10 t/m 18 juli. Dat heeft niets te maken met de Griekse kwestie wel met een operatie. Wie wil er nog een weekje op vakantie wil naar een Grieks eiland? In de genoemde week is de prijs voor een studio 50 euro per nacht en voor een appartement 70 euro per nacht. Mocht je interesse hebben stuur dan een berichtje naar

De Griekse kwestie, vervolg
Vanochtend om 7:30 uur bracht Albert onze Griekse buurvrouw naar de bank. Deze gaat pas om 8:00 open maar zo staat ze met de neus vooraan en kan ze direct haar magere pensioentje opnemen. Dat heeft ze dan vast in huis. Gouden bergen had Tsipras haar beloofd daarom heeft ze op hem gestemd. ‘Mas katastrepsei’- hij verwoest ons – roept ze nu over hem. Wat zal ze zeggen als ze merkt dat de bank vandaag

Summer Cinema!
Wat een prachtige film ‘Mikra Anglia’ (2014). Een dramatisch liefdesverhaal gefilmd op het eiland Andros. Wat doe je allemaal uit liefde voor elkaar? en vooral wat laat je…uit liefde. Of dat altijd de beste manier is speelt zich in 160 minuten af. De beelden zijn prachtig en het acteerwerk is fantastisch. Wij hadden geluk en konden de film in de tuin van de openbare bibliotheek van Kythira bekijken. Heel bijzonder. Voor juli staan er nog twee films op het

De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog

Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,

Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een

De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de

Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu

De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
