Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
Joanna en Kostas Karides
Alweer zo’n mooie aflevering van ‘De Laatste der Kytherianen’ van James Prineas. Levensverhalen die hartveroverend zijn. Net zoals dit prachtige stel: Joanna en Kostas Karides. Na hun huwelijk besloten ze te vertrekken naar Australië. Om het mooie leven op Kythira achter zich te laten en om zich in het grote onbekende te storten. Heel ver van huis, van Kythira, waar hun hart ligt. Dat er diverse familieleden al in Australië woonden en werkten maakte
Griekenland 1821 – 2021
Het is vandaag 25 maart 2021! Het regent zachtjes buiten en het is met 11 graden een bijzonder koude dag. Ondertussen zitten we in heel Griekenland nog steeds in een lockdown. Hoe wrang is dit, op de dag dat je als Griek 200 jaar onafhankelijkheid wilt vieren? Op Kythira zal de burgemeester een krans gaan leggen op het plein in Chora en in Potamos. De hoogste priester zal zijn zegen geven en de dorpelingen
Voorjaar 2021
De Stilte blijft…..nog even! van Rian Coumou, februari 2021, Middelburg Wat hebben we er een zin in! Eigenlijk kunnen we niet wachten om weer naar Kythera te gaan voor de Stiltewandelingen. In het voorjaar 2021 staan de weken gepland. De laatste weken word ik vaak gebeld: “Rian, hoe moet dat nou, wanneer kunnen we dan wel gaan?” Het zal nog stiller dan anders zijn op Kythera deze aprilmaand. Geen voetstap te horen op de
Droomhuis
Het is juni 2018 als Belinda en Jan hun lang gekoesterde droom gaan waar maken. Ze vallen als een blok voor deze ruïne in het dorpje Logothetianika. Hun eigen Griekse huisje. Hun droom gaat werkelijkheid worden. *klik op een foto om deze te vergroten Een echt droomhuis ‘ονειρικό σπίτι’ moet het nog worden. Zoals je ziet mist er een dak en de vloer is zacht van het onkruid met zand en losse
Panayotis “Maneas”
Een van de leukste winkeltjes in Potamos is Maneas Shop. En handig ook want ze verkopen er van alles. Van speld tot aan olijvenvat. Van sloop tot aan bezemstelen. Het is dé ‘winkel van sinkel’ op Kythira. Toen wij in 2008 ons definitief op het eiland vestigden wisten wij niet beter dan dat Panayotis “Maneas” al minstens 100 jaar op z’n vaste plekje in de winkel zat. Bij het raam achter
Cistus creticus
De allereerste keer dat ik dit bloemetje zag, de cistus creticus, was tijdens ons rondje Mani in 2008. Ik stond met open mond te staren naar de intense kleur en de verkreukelde bloemblaadjes, als verfrommelde stukjes papier die weer waren opengevouwen. Is dit bloemetje wel echt? Vroeg ik me toen af. Ik raakte het voorzichtig aan. De bloemblaadjes vielen meteen op de grond. Verdikkeme wat stom. Toen ik goed om me heen