Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
Vrolijk (Grieks) Pasen!
Wanneer de zoete bedwelmende geur van de gele brem zich vermengd met wierook en zich verspreidt over heel Kythira, en de lekker ruikende roze jasmijn in onze binnenplaats in volle bloei staat, dan kan dat maar een ding betekenen: het is de grote week voor Pasen. Voor deze feestelijke week komen vele buren en bekenden uit Athene naar Kythira voor een extra lang paasweekend. De vakantiehuizen worden geopend, stoepjes worden nog eens extra
Rian’s Jubileum Week
ΗιεπερδεπιεπΗοερα! In 2023 komt Rian voor de tiende keer naar Kythira voor de Speciale Vakantie Week StilteWandelen met Mindfulness. Met direct aansluitend Rian’s Jubileum Week. StilteWandelen en Mindfulness Op Kythira zijn is altijd speciaal maar als je besluit om te komen StilteWandelen in combinatie met mindfulness dan is het een zeer gelukkig ‘huwelijk’. Dat blijkt wel uit het succes van de afgelopen jaren. Het is namelijk de ultieme eiland ervaring op Kythira, je
Syros
“Gaan jullie met de taxi naar Ano Syros? De vragen komen van onze gastheer Matthew van dat leuke hotelletje middenin het centrum van Ermoupoli, de hoofdstad van Syros. We vertellen hem dat we lopend gaan. Grote verschrikte ogen kijken ons aan. Dat zijn flink wat trappen omhoog zo hadden we al ontdekt. Maar ze zijn fantastich mooi daar wil je gewoon op- en aflopen en veel langer dan 30 minuten naar Ano Syros kan
Carnaval
Als de laatste nieuwjaarstaart ‘vassilopita’ van menige vereniging of clubje is aangesneden en verorberd, zo halverwege februari, dan zijn de voorbereidingen voor het carnaval al ver daarvoor begonnen. Carnaval? Op Kythira? Jawel carnaval oftewel ‘apokries’ is een fenomeen in Griekenland. Een traditie die ca 200 jaar geleden is ontstaan. Het is niet een feestje van drie dagen maar het begint eigenlijk al op 17 januari. Op de naamdag van de heilige Andonis.
Krabbels VI
De herder maant ons te stoppen. Hij vraagt wat we daar aan het doen waren op dat boerenweggetje? We hadden hem een uur daarvoor al gespot in zijn witte auto zonder nummerbord én helemaal links van de ‘hoofdweg’ stapvoets rijdend, ondertussen speurend naar zijn geitenkudde. Het is een bitterkoude februari dag met harde wind. Die geiten zijn natuurlijk ergens aan het schuilen in een behaaglijk en beschut bosje. Net zoals wij de auto
Animal Aid Kythira
Tijdens mijn dagelijkse winter wandeling kan ik zo maar door wel zeven verschillende buurdorpen lopen. Extra leuk is het als ik een van de buren tegenkom. Soms passeren we elkaar met een enkele groet maar vaker is er tijd voor een gesprekje en/of krijg ik weleens een stukje pita toegestopt. Zelfgemaakt. Er wordt dan van me verwacht dat ik meteen ga proeven:”en? en? hoe smaakt het ?”… Met mijn mondvol kan ik niet anders
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte