Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita

Sifnos
Het was op een zonnige dag halverwege februari dat we in Athene op de veerboot naar Sifnos stapten. We waren niet de enige, het zat behoorlijk vol met opvallend veel Griekse gezinnen. Later vernamen we dat de veerboot een paar dagen ervoor niet had kunnen varen vanwege de harde wind. Een vliegveld heeft Sifnos niet, de ca. 2500 eilandbewoners zijn volledig afhankelijk van de veerboot. Deze gaat in de winter drie keer per

Vrolijk Pasen
Vrolijk Pasen vanaf Kythira, waar de lente komt en gaat. Met wind en regen en saharazand. Af en toe een mooie zonnige dag en dat is het dan ook wel. De natuur doet het goed op dit wisselvallige weer met de geel bloeiende geurige brem en de prachtige roze rode judasbomen overal op het eiland. De judasboom is vernoemd naar Judas Iskariot, een van de twaalf apostelen van Jezus Christus en niet

Van Griekse god naar bloem: de mythes in bloei
Het ene moment ben je een onsterfelijke Griekse god of een betoverend mooie nimf, het volgende moment ben je veranderd in een bloemetje. En juist van die bloemetjes word ik dan weer heel blij. Al die kleurenpracht verrijkt de natuur in het algemeen, en Kythira in het bijzonder. Het is heerlijk om buiten rond te dwalen en de voorjaarsbloei te bewonderen, even weg van het gekibbel en geruzie, van de manier waarop mensen elkaar,

Vakantiehuis te huur
Vakantiehuis te huur? Eh tja, als ik dit zo schrijf is een betere omschrijving een ‘natuurhuisje te huur’. In Diakofti. Vlakbij de archeologische grot ‘Chousti’. Met het geluid van de zee op de achtergrond, omringd door de natuurlijke vegetatie van Kythira met bloeiende brem en wilde salie in het voorjaar, en de altijd groenblijvende mastiekstruiken het hele jaar door, is het een heel bijzonder plekje. Hier kom je helemaal tot rust, alleen of met

Alkibiades
“Alkiabiades was een omstreden Atheens politicus en veldheer uit de tweede helft van de 5e eeuw v.Chr. die een sleutelrol speelde in de afloop van de Peloponnesische Oorlog”. Dit is de eerste zin op wikipedia over Alkibiades. Ilja Leonard Pfeijffer schreef een briljante roman over deze controversiële politicus: Alkibiades. Het boek verscheen in 2023 en is wat mij betreft een absolute aanrader. Een meeslepend verhaal Het boek is meesterlijk. Ik heb alle ruim zevenhonderd

Nafplio
Nafplio is een heerlijke Griekse stad aan zee, en eentje om vaker naar terug te keren. Gelegen tussen de duim en de wijsvinger van Peloponnesos is het voor ons een ideale winterstop op doorreis naar Athene. Of, zoals in het voorjaar van 2023, om er Albert zijn verjaardag te vieren. Het heeft voor ons ook iets nostalgisch, want ooit, tijdens onze emigratie voorbereiding, hebben we in Nafplio een Griekse taalles* gevolgd. We kozen

De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog

Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,

Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een

De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de

Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu

De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
