Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte
Alle nieuwsberichten 2009
maart 2015, Kythira Beste lezer Onderstaande nieuwsberichten komen van ons oude blog. Het verouderde blog. Het allereerste nieuwsbericht staat helemaal aan het eind. Om terug te kunnen lezen wat wij in het hectische jaar 2009 hebben meegemaakt scroll je naar beneden, dan begin je bij het begin. Omdat het allemaal korte verhaaltjes zijn, en hier en daar best grappig of herkenbare Griekse gekkigheden, hebben wij deze nieuwsberichten overgenomen in het vernieuwde blog. Opdat er niets
Kerst op Kythira
Pyter, dank je wel voor de foto’s van december op Kythira. de supermarkt in Potamos, de slager in Potamos, de zondagse markt in Potamos. In de winter beperkt tot een paar kraampjes. waar komt deze bus vandaan? Heilige Dimitrios. Eiland Kythira. Staat er op. Eiland is hier nog geschreven in Oudgrieks. In 1976 is het nieuwgrieks geintroduceerd. De bus is dus al heel oud en staat al jaren op dezelfde plek. Een vorm van kunst ontstaat
De Olijf-Pluk-Weken 2009
Vanaf 24 oktober arriveren de eerste gasten voor het olijven plukken. Tot op het laatste moment zijn we bezig geweest om de gezamenlijke ruimte, de grote woonkeuken, af te maken. We gaan hier wel ontbijt en diner verzorgen dus het moet er picobello uitzien en werkbaar zijn. Het is natuurlijk heel erg spannend zo’n eerste olijfpluk samen met gasten. Wat staat ons allemaal te wachten? En wat dacht je van de plukkers? Twee dagen voor de
Van Mitata naar Paleopolis
Na al die maanden werken is het hoogste tijd voor iets anders, een eiland verkenning, een wandeling. Samen met onze vriend James Prineas zijn gezin en nog een aantal genodigden. We gaan met hem mee op een nieuwe verkenningstocht. Er is een lokale Griekse gids bij, Jiannis Protopsaltis. Na de wandeling worden we verwacht bij taverna Skandia in Paleopolis alwaar de eigenaresse Evanthia een heerlijke vissoep voor ons klaar heeft staan. Na de lunch
Nog eens verhuizen!
DE VERHUIZING Hoe zat het nog maar weer? Januari 2008 zijn we begonnen in een huurhuis in Manitochori in het Zuiden van het eiland. In juni 2008 zijn we verhuisd naar een heel klein huur-appartement in Frilingianika. Februari 2009 was de renovatie klaar van ons Eerste Griekse Huis en konden we over, eindelijk! Ondertussen was de bouw van het guesthouse in volle gang. Kortom nog een verhuizing in oktober 2009. Precies een jaar na de start van
Zomerverhalen 2009
Hoe waren nu onze eerste maanden als gastheer en gastvrouw van Guesthouse Xenonas Fos ke Choros? Het was leuk, vermoeiend, intensief en vooral heel erg wennen. Eigenlijk lagen we in juli al op apegapen en toen stonden we nog maar aan de start, de echte pret moest nog beginnen. Hadden we een keuze? nou dit was onze keuze. Gewoon meegegaan in het ritme en dat hebben we gedaan. Het geeft veel voldoening als wij de