Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De Kythira Kriebel
Mooi eiland, groen van mirt, en ongeëvenaard In bloei, waaraan elk volk steeds zijn devotie wijdde, Waar zich de zuchten van het liefdesvuur verspreiden Als wierookgeur die zweeft boven een rozengaard. (De Kythira Kriebel van Baudelaire 1821-1867 uit ‘Reis naar Kythira’) Een Grieks eiland vol beloftes en verlangens waar al eeuwen geleden over werd geschilderd door Watteau en gedicht door Baudelaire. De groene met mastiek en mirte bedekte heuvels glinsteren je het hele
Dimitsana
De Griekse bergdorpen Dimitsana en Stemnitsa in het hart van de Peloponnesos hebben wij in ons hart gesloten. Wat zijn ze mooi en bijzonder. In februari verbleven wij vijf dagen in het mooiste dorp: Dimitsana. Andere prachtige bergdorpen die wij gezien hebben zijn Vytina, Karytena, Elliniko, Zygovisti en Zatouna. In deze tijd van het jaar zit het er in de weekenden vol met voornamelijk Griekse toeristen. Met name op zondag was het in Dimitsana
Sportief!
Sportief! Het imago dat Grieken weinig of niet sporten is bij mij al lang verdwenen. De sporthal in Livadi, de vele yoga/pilates/gymnastiek klasjes op het eiland, hardlopende en fietsende Grieken over de weg en niet te vergeten de vele wandelaars. Dit ervaren we tegenwoordig als heel normaal op Kythira. In 2008, toen we hier net woonden, keek men nogal raar op als wij al fietsend door de dorpjes reden op onze hybride mountain bikes.
Licht en Ruimte
Een van mijn favoriete Griekse blogs is van The Greek Vibe. Het is super vlot geschreven, in het Engels, en de artikelen hebben echt allemaal mijn interesse. Over reizen in Griekenland, de cultuur, de geschiedenis, eten en drinken, de mythes en mooie muziek en nog veel meer. De maandelijkse nieuwsbrief weet mij altijd weer te prikkelen en de schrijfstijl van Maria van The Greek Vibe is jaloersmakend. Ik kwam haar naam ook al eens
Winterse plaatjes
Winterse plaatjes op een Grieks eiland, zie hier 48 uur Kythira. Op maandagmiddag 24 januari vielen de eerste sneeuwvlokjes uit de Kytheriaanse lucht. Een heus sneeuwbuitje. Op dinsdagochtend werden we wakker met een dik pak sneeuw. En een stevige sneeuwstorm. Scholen zijn sinds maandag gesloten en vandaag ook alle gemeentelijke diensten. Aan de burgers wordt gevraagd om zich zo weinig mogelijk te verplaatsen. Inmiddels
Nat en Bruisend
Wat een geluk! Een natte winter op Kythira. Maar wat wil dat nu precies betekenen? De hele dag regen? Dagen achterelkaar flinke stortbuien? Nee, zo is het niet helemaal. Er zijn beduidend meer droge en zonnige dagen dan dat er regendagen zijn. En een regenmeter hebben wij niet. Wél voel ik het aan de kleffe en hier en daar kleiige aarde in de tuin, we zitten voornamelijk op een rots, en zie ik het
De seinpost
Er is een bijzondere seinpost op Kythira. Dankzij een Griekse eilandbezoeker, die enthousiast raakte over dit iconische gebouw net voorbij de Moudari vuurtoren, weten we er iets meer vanaf. De vuurtoren en de seinpost waren voorheen alleen wandelend te bereiken via een smal geitenpaadje. Sinds een paar jaar is er een weg geopend en zo zijn deze speciale eilandschatten toegankelijk gemaakt voor iedereen. *lees ook: de Moudari vuurtoren in 2016, toen nog
Katsoulianika, een tiny vakantiehuis
Een tiny vakantiehuis (in wording) En het is te koop*! Het is alweer een paar jaar geleden dat we verliefd werden op deze oude en vrijstaande schuurtjes tesamen met het boomgaardje met citroen-, abrikoos- en vijgenbomen. Heel idyllisch, heel rustig. Het ligt aan de rand van het dorp Katsoulianika (“ou” spreek je uit “oe”) en aan de overkant van het dal zie je het dorp Kousounari. Op het perceel staat nog een oud schuurtje,
Rhodos
Dit jaar begon onze wintervakantie in het zonnige Griekenland nogal onrustig. We waren net op weg naar Santorini toen we hoorden over de vele en steeds zwaardere aardbevingen. Alles was geboekt en de veerboot Kythira – Pireaus (Athene) in Diakofti zou binnen een uur vertrekken. Echt een baalbegin van de vakantie. We besloten ‘gewoon’ te gaan, mede omdat we pas de volgende ochtend zouden doorvliegen van Athene naar Santorini. We konden er nog een
De Mentor, een stukje geschiedenis
Het was in 2013 dat ik voor het laatst iets schreef op de blog over de Mentor. Het gezonken schip voor de kust van Avlemonas in 1802! Dat is wel heel lang geleden, dus de hoogste tijd voor een stukje Griekse en Kytheriaanse geschiedenis, dat tot op de dag van vandaag een dispuut is tussen de Engelsen en de Grieken. Wellicht heb je ooit gehoord van de Lord Elgin Marbles oftewel de Parthenonfriezen van de
Zin in het voorjaar!
Heb jij ook zo’n zin in het voorjaar? Op Kythira is het sinds begin februari erg koud. Koud is het als de temperatuur onder de 10 graden zakt en de wind uit het noordoosten stevig over het eiland waait. Uit de wind en in de zon is het prima te doen maar de dagen zonder zon zijn bitterkoud. Het zijn wel uitgelezen momenten voor de nodige klusjes in huis. Eetolijven worden nu
De dag nadat…
…Jip en Janneke zijn verhuisd Het is januari als Hans langskomt om een boek te lenen en Jip al miauwend onze aandacht opeist. MooiBoy noem ik hem, vanwege zijn heldere turquoise ogen en elegante verschijning. Met zijn lange poten en glanzend zwart witte vacht danst en rolt hij door de dag. Een vrolijk katje van inmiddels negen maanden. “Zal ik hem meenemen?” vraagt Hans. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte