Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De Olijfboom: ‘Olive, the blessed tree’
De verleiding kon ik niet weerstaan. Een open uitnodiging om, als amateurfotografen, mee te doen aan een foto expositie. Onderwerp de olijfboom: ‘Olive the blessed tree’. Organisator is John Statathos, voorzitter van de Culturele Organisatie op Kythira. Het was begin december vorig jaar dat ik deze mail ontving en de geur van olijven , olijf-pluk-weken in november, zat nog aan mijn handen. Aangezien Albert de meeste foto’s heeft gemaakt maar geen interesse had om
Last Minute!
Begin juni hebben wij nog een comfortabel appartement beschikbaar. Slechts voor een weekje, heel erg kort dat weten we. Om nog langer te kunnen genieten van het prachtige Griekenland heeft Albert een heel speciaal reisje samengesteld. Vliegen op Athene, daar een auto huren, via een prachtige tocht over de Peloponessos naar Neapolis en daar met de veerboot naar Kythira. En dat alles voor een zacht prijsje. Als ik het lees krijg ik zelfs al reuze veel
De zee
Kijk hier word ik vrolijk van. Een filmpje van de zee, zelfgemaakt met mijn mobiele dus de kwaliteit laat te wensen over, maar op het nieuwe blog is het heerlijk eenvoudig te downloaden. De zee is mooi om naar te kijken, heerlijk om in te zwemmen en het geluid is zo ontspannen. Het was gisteren dan ook zo’n zalig rustig uurtje op een compleet verlaten strand dat ik de verleiding niet kon weerstaan. Daar
Griekse expats
Als je ons vraagt hoe de Grieken denken over de huidige situatie in hun land. Dan heb je hier het antwoord van de jonge generatie in deze documentaire. Vier jonge Grieken, die wonen en werken in het buitenland, de zogeheten expats zijn aan het woord. Ze hebben een sterke emotionele band met hun vaderland, zijn gedreven en vertellen onomwonden wat ze van hun vaderland verwachten en hopen. Wij herkennen veel in deze documentaire uit de
Maria van ‘I Maro’
Even voorstellen Maria, eigenaresse van taverna ‘I Maro’ in Aroniadika. Grote bruine ogen, prachtig lang donker, alleen dat zie je (bijna) nooit. Tijdens haar werk zit het in een knot of is het weggestopt onder een petje. Op maandag is de taverna dicht dan is ze bij haar neefjes en nichtjes in Avlemonas. Daar woont ze bij haar ouders. Haar broer woont er naast. Van dinsdag tot en met zondag begint ze elke
De Olijfboom
Vanaf zaterdag 2 mei t/m zondag 10 wordt er een foto expositie gehouden over De Olijfboom, ‘ Olive, The Blessed Tree’. Vooral het proces van olijf tot olie zal te zien zijn en wat dit doet met de gemeenschap: het dagelijkse leven op Kythira. Organisator is John Stathatos van de Culturele organisatie op Kythira. Er zullen ook een aantal foto’s van ons komen te hangen en van fotograaf Rob Oudshoorn, olijf-gast-plukker van de olijf-pluk-weken in
Ons onroerend goed in Nederland en Griekenland
Goed Nieuws! Op maandag 21 september horen we dat onze bouwvergunning voor de huisjes in Frilingianika er is. Letterlijk een hele bevalling want we hebben er negen maanden op moeten wachten. Tijd voor een bespreking, voordat we vertrekken naar Nederland, met de aannemer en ja hij gaat beginnen op maandag 28 september. We spreken af dat hij alleen het grove werk gaat doen en wacht tot wij terug zijn voor het delicatere gebeuren. No problem!
Vrij!
Het werken voor een Griekse werkgever is voorbij. Wat hebben we mega veel geleerd in deze paar maanden. Ontzettend veel mensen leren kennen en dat was het rondrennen van hot naar her zeker waard. We willen nu even tijd voor onze pas verworven eilandvrienden die we de afgelopen tijd veel te weinig hebben gezien en gesproken. En er komt weer bezoek uit Nederland. Het 40 jarig huwelijksfeest van Jean en Ina Bingen bij restaurant Pierros
Griekse werkgevers
Mijn eerste Griekse baan Begin juli ben ik gestart met mijn-eerste-Griekse-baan! Ik help met de autoverhuur op het vliegveld. Mijn werkdag van een paar uur is ware topsport. Wat zijn mijn werkzaamheden dan precies? Verhuurde auto`s worden teruggebracht en moeten gecontroleerd worden op eventuele schade`s en er is een check van de hoeveelheid benzine. Kortom iedereen dient een huurauto net zo terug brengen als dat deze afgeleverd is. Dit is een punt van aandacht omdat
Drukte, twijfel en achterdocht
JULI 2008 Dagelijks een paar uur werken voor een Griekse baas, nieuwe ontmoetingen, feestjes met nog meer nieuwe ontmoetingen, borrels, etentjes, Bij Agnese: Italia, Berlijn, Griekenland en Friesland samen aan het eten warm weer 35+, nicht Meina op bezoek met man Pyter en zoon Tom(erg gezellig), drukte op de stranden, drukte op de weg, een gezonken veerboot, in ons huurappartement gaat alles stuk, nog steeds geen bouwvergunning voor Frilingianika, windmolens (hier WIND-TURBINES), geen wasmachine,
Grond gekocht!
Grond gekocht en veerboot gemist! Maar nu onze begin juni definitief aangekochte grond. Na een paar weken soebatten met de makelaar, onze advocate, onze architect en de poliodomia (afdeling bouwvergunningen in Athene) was het dan zover. Op woensdag 4 juni staat de afspraak. Dinsdagmiddag hebben we Rozanna, onze advocate uit Athene, van het vliegveld gehaald en zijn samen direct doorgereden naar de notaris. Daar aangekomen blijkt de tekening van het perceel niet te kloppen, gelukkig
Verhuizen naar Frilingianika
Zodra de zon opkomt beginnen ze te praten. Steeds harder en harder tot het avond wordt en dan is het weer rustig. Wij verstaan ze niet terwijl ze toch erg hard praten, soms oorverdovend. Volgens de kenners praten ze de hele dag over wat ze willen en waar ze zijn. Dat doen ze met het tegen elkaar wrijven van hun vleugels: krekels dus. Heel veel krekels. Je ziet ze (bijna) niet maar je hoort