Sinds januari 2008 hebben wij ons definitief gevestigd op Kýthira. Vanaf het allereerste begin delen we met enige regelmaat onze ervaringen over het leven op dit Griekse eiland. Ooit begonnen we met de verhuur van waterfietsen, maar tegenwoordig beheren we een knus guesthouse. Het is hier nooit saai, en we koesteren intens alles wat ons eigen stukje paradijs te bieden heeft. Misschien kunnen we je verleiden om Kýthira te bezoeken, dat volgens ons het mooiste en meest charmante Griekse eiland in de archipel is. Als je meer wilt weten over het boeken van een vakantie naar Kýthira, nodigen we je uit om verder te lezen op de Website van Xenonas Fos ke Choros. Een aantal keer per jaar versturen we een Nieuwsbrief. Meld je aan om op de hoogte te blijven van onze speciale vakanties, aanbiedingen en andere wetenswaardigheden. Voor vragen en opmerkingen kun je gerust een e-mail sturen naar anita@eengriekseiland.nl.
Albert&Anita
De Kythira Kriebel
Mooi eiland, groen van mirt, en ongeëvenaard In bloei, waaraan elk volk steeds zijn devotie wijdde, Waar zich de zuchten van het liefdesvuur verspreiden Als wierookgeur die zweeft boven een rozengaard. (De Kythira Kriebel van Baudelaire 1821-1867 uit ‘Reis naar Kythira’) Een Grieks eiland vol beloftes en verlangens waar al eeuwen geleden over werd geschilderd door Watteau en gedicht door Baudelaire. De groene met mastiek en mirte bedekte heuvels glinsteren je het hele
Dimitsana
De Griekse bergdorpen Dimitsana en Stemnitsa in het hart van de Peloponnesos hebben wij in ons hart gesloten. Wat zijn ze mooi en bijzonder. In februari verbleven wij vijf dagen in het mooiste dorp: Dimitsana. Andere prachtige bergdorpen die wij gezien hebben zijn Vytina, Karytena, Elliniko, Zygovisti en Zatouna. In deze tijd van het jaar zit het er in de weekenden vol met voornamelijk Griekse toeristen. Met name op zondag was het in Dimitsana
Sportief!
Sportief! Het imago dat Grieken weinig of niet sporten is bij mij al lang verdwenen. De sporthal in Livadi, de vele yoga/pilates/gymnastiek klasjes op het eiland, hardlopende en fietsende Grieken over de weg en niet te vergeten de vele wandelaars. Dit ervaren we tegenwoordig als heel normaal op Kythira. In 2008, toen we hier net woonden, keek men nogal raar op als wij al fietsend door de dorpjes reden op onze hybride mountain bikes.
Licht en Ruimte
Een van mijn favoriete Griekse blogs is van The Greek Vibe. Het is super vlot geschreven, in het Engels, en de artikelen hebben echt allemaal mijn interesse. Over reizen in Griekenland, de cultuur, de geschiedenis, eten en drinken, de mythes en mooie muziek en nog veel meer. De maandelijkse nieuwsbrief weet mij altijd weer te prikkelen en de schrijfstijl van Maria van The Greek Vibe is jaloersmakend. Ik kwam haar naam ook al eens
Winterse plaatjes
Winterse plaatjes op een Grieks eiland, zie hier 48 uur Kythira. Op maandagmiddag 24 januari vielen de eerste sneeuwvlokjes uit de Kytheriaanse lucht. Een heus sneeuwbuitje. Op dinsdagochtend werden we wakker met een dik pak sneeuw. En een stevige sneeuwstorm. Scholen zijn sinds maandag gesloten en vandaag ook alle gemeentelijke diensten. Aan de burgers wordt gevraagd om zich zo weinig mogelijk te verplaatsen. Inmiddels
Nat en Bruisend
Wat een geluk! Een natte winter op Kythira. Maar wat wil dat nu precies betekenen? De hele dag regen? Dagen achterelkaar flinke stortbuien? Nee, zo is het niet helemaal. Er zijn beduidend meer droge en zonnige dagen dan dat er regendagen zijn. En een regenmeter hebben wij niet. Wél voel ik het aan de kleffe en hier en daar kleiige aarde in de tuin, we zitten voornamelijk op een rots, en zie ik het
Ons onroerend goed in Nederland en Griekenland
Goed Nieuws! Op maandag 21 september horen we dat onze bouwvergunning voor de huisjes in Frilingianika er is. Letterlijk een hele bevalling want we hebben er negen maanden op moeten wachten. Tijd voor een bespreking, voordat we vertrekken naar Nederland, met de aannemer en ja hij gaat beginnen op maandag 28 september. We spreken af dat hij alleen het grove werk gaat doen en wacht tot wij terug zijn voor het delicatere gebeuren. No problem!
Vrij!
Het werken voor een Griekse werkgever is voorbij. Wat hebben we mega veel geleerd in deze paar maanden. Ontzettend veel mensen leren kennen en dat was het rondrennen van hot naar her zeker waard. We willen nu even tijd voor onze pas verworven eilandvrienden die we de afgelopen tijd veel te weinig hebben gezien en gesproken. En er komt weer bezoek uit Nederland. Het 40 jarig huwelijksfeest van Jean en Ina Bingen bij restaurant Pierros
Griekse werkgevers
Mijn eerste Griekse baan Begin juli ben ik gestart met mijn-eerste-Griekse-baan! Ik help met de autoverhuur op het vliegveld. Mijn werkdag van een paar uur is ware topsport. Wat zijn mijn werkzaamheden dan precies? Verhuurde auto`s worden teruggebracht en moeten gecontroleerd worden op eventuele schade`s en er is een check van de hoeveelheid benzine. Kortom iedereen dient een huurauto net zo terug brengen als dat deze afgeleverd is. Dit is een punt van aandacht omdat
Drukte, twijfel en achterdocht
JULI 2008 Dagelijks een paar uur werken voor een Griekse baas, nieuwe ontmoetingen, feestjes met nog meer nieuwe ontmoetingen, borrels, etentjes, Bij Agnese: Italia, Berlijn, Griekenland en Friesland samen aan het eten warm weer 35+, nicht Meina op bezoek met man Pyter en zoon Tom(erg gezellig), drukte op de stranden, drukte op de weg, een gezonken veerboot, in ons huurappartement gaat alles stuk, nog steeds geen bouwvergunning voor Frilingianika, windmolens (hier WIND-TURBINES), geen wasmachine,
Grond gekocht!
Grond gekocht en veerboot gemist! Maar nu onze begin juni definitief aangekochte grond. Na een paar weken soebatten met de makelaar, onze advocate, onze architect en de poliodomia (afdeling bouwvergunningen in Athene) was het dan zover. Op woensdag 4 juni staat de afspraak. Dinsdagmiddag hebben we Rozanna, onze advocate uit Athene, van het vliegveld gehaald en zijn samen direct doorgereden naar de notaris. Daar aangekomen blijkt de tekening van het perceel niet te kloppen, gelukkig
Verhuizen naar Frilingianika
Zodra de zon opkomt beginnen ze te praten. Steeds harder en harder tot het avond wordt en dan is het weer rustig. Wij verstaan ze niet terwijl ze toch erg hard praten, soms oorverdovend. Volgens de kenners praten ze de hele dag over wat ze willen en waar ze zijn. Dat doen ze met het tegen elkaar wrijven van hun vleugels: krekels dus. Heel veel krekels. Je ziet ze (bijna) niet maar je hoort